ရင္ခုန္သံေလး ..ေႏွးသြားၿပီ

၁။
အေဖႀကီး..အေဖႀကီး
သမီးကုိ ေရကူးသင္တန္းသြားပုိ႔ေတာ့မလုိ႔.. ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္တုိ႔ႏုိးလာရင္.. ေရခ်ဳိးေပးလုိက္ဦး၊ စားေသာက္ခန္းမွာလည္း သူတုိ႔ စားတတ္တဲ့ ေပါက္ကြမ္း(Popcorn)ေတြျပင္ထားတယ္၊ မုိက္ကရုိေဝ့  Microwave) လုပ္ၿပီးေကြ်းလုိက္ဦးေနာ္..။

စေနေန႔နံက္ ၆-နာရီေက်ာ္ ၇-နာရီေလာက္.. သမီးကုိ ေရကူးသင္တန္းပုိ႔ဖုိ႕ျပင္ဆင္ေနတဲ့  အိမ္ရွင္ဇနီးရဲ့ အသံကုိ.. အိပ္ရာ ထဲမွ အတုိင္းအတုိင္းၾကာေနရပါတယ္။ ဇနီးသည္က ေစားေစားထ မိသားစုအတြက္ ျပင္ဆင္သံေတြၾကားေနရေပမယ့္ အိပ္ယာမွ မထျဖစ္ေသး၊  မေန႔က ေသာၾကာေန႔ဆုိေတာ့ အလုပ္မွာ ပင္ပန္းသမွ် ( Good Friday ) ေအးေအး ေဆးေဆးအနာယူကာ အိပ္ယာထဲမွာ    ႏွက္ေနပါတယ္။

သမီးနဲ႔ဇနီးတုိ႔ ကားေမာင္းထြက္သြားတာမွ မၾကားေသး ေဟာ..! ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္ အမႊာႏွစ္ေကာင္ အိပ္ယာမွ ႏုိးလာၿပီ.. .။ သူတုိ႔ အိပ္ယာက ႏုိးတာနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတုိက္၊ စသည္ကိစၥကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ေပးရျမဲ၊ အမႊာႏွစ္ေကာင္က..အသက္ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိေသာ္.. သူတုိ႔ကိစၥအားလုံး မိဘေတြက ..လုပ္ေပးေနရတုန္းပါပဲ။

“အေမ..အေမ..”

ေမာင္ႀကီး..ေမာင္ငယ္ အိပ္ယာက ႏုိးတာနဲ႔ သူတို႔အေမကုိ ေခၚၿပီ….။ သူတုိ႔ေလးေတြ တုိင္းတပါးမွာ ေမြးတယ္ဆုိ ေပမယ့္ .ျမန္မာစကား    ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္ပါတယ္။ .. သူတုိ႔အေမက .. ျမန္မာစကားကုိ ေကာင္းေကာင္း သင္ေပးထားပါတယ္။ သားႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အသံကုိၾကားေတာ့.. အိပ္ယာထဲမွာ ေကာင္းေကာင္း ႏွက္ေနလုိ႔မရေတာ့..သူတုိ႔ ကိကိစၥဝိစၥေတြကုိ ေဆာက္ရြက္ေပးရမည္မဟုတ္လား..။

“လာ..လာ..သားႀကီး၊သားငယ္.. ေမးေမႀကီး မမကုိ ေရကူူးသင္တန္းသြားပုိ႔တယ္.. ေဖေဖလာၿပီ..ေဖေဖလာၿပီ”  သူတုိ႔ေလးေတြ အိပ္ယာကႏုိးတာနဲ႔ အားလုံးေဆာင္ရြက္ေပးရပါေတာ့တယ္။

ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ..ကေလးတစ္ေယာက္ တာဝန္က သိပ္ႀကီးသား.. ေက်ာင္းသြား၊ေက်ာင္းျပန္ႀကဳိရပါတယ္။ အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္ကုိ အိမ္ကုိထားခဲ့လုိ႔မရ..။ ျမန္မာျပည္မွာဆုုိ.. ေလး၊ငါးႏွစ္ေယာက္ဆုိ အိမ္းနီးနားခ်င္း ကေလးေတြနဲ႔အတူ ေဆာ့ကစားလုိ႔ လႊတ္ထားလုိ႔ရၿပီ။ ဒီမွာကေတာ့ (၁၂) တုိင္းေအာင္ ကေလးေတြကုိ အိမ္မွာ ထားခဲ့လုိ႔မရ.. ကေလးကိစၥကတာဝန္သိပ္ႀကိးလွပါတယ္။

 တခ်ဳိ႕အျဖဴေတြဆုိ ကေလးခ်စ္ေသာ္လည္း ကေလးတာဝန္ႀကီးလုိ႔ ကေလးမယူလုိၾက..။ တခါတေလ… အိမ္ကဇနီးေတာင္ ၿငီးျငဴတတ္လာၿပီ။ အခ်ဳိ႕က.. အိမ္ရွင္ဇနီးကုိ.. “မင္းတုိ႔ သိပ္ကံေကာင္းတယ္ေနာ္..သမီးတစ္ေယာက္ .. သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုေလးတဲ့” ဒီလုိေျပာေတာ့..ဇနီးသည္က မထိ တထိနဲ႔.. “ တစ္ေယာက္မွ ကုိ မယူခ်င္ေတာ့ပါဘူး.. သူတုိ႔ကုိ ေမြးျမဴ ေစာင့္ေရွာက္ ၾကည့္ရတာ ေမာလွၿပီး”တဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္…။

အိမ္မွာ..ေမာင္ႀကီး..ေမာင္ငယ္ ညီးအကုိႏွစ္ေယာက္က အဆုိးဆုံး… တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ဆုံးမဖုိ႔ အနည္ငယ္ ရုိက္လုိက္ရင္.. ႏွစ္ေယာက္လုံး အသံျပဲႀကီးနဲ႔ ငုိၿပီ။  အိမ္မွာ.. ဇနီးသည္လည္း မရွင္းႏုိင္ေတာ့။ သူတုိ႔   ႏွစ္ေယာက္ ေဆာ့ထားတာ ပြစာက်ဲလုိ႔..။  အိမ္ရွင္ဇနီးက..တခါတစ္ေလ စိတ္ကုန္ေတာ့ ..အမႊာႏွစ္ေကာင္ကုိ ေအာ္လုိက္ ၊ ေငါက္လုိက္..ရိုက္လုိက္နဲ႔..  တခါခါၾကေတာ့လည္း.ဇနီးသည္ပဲ အမႊြာႏွစ္ေကာင္ကုိ.. နမ္းရျပန္ၿပီး..အခ်စ္ေတြ ပုိရရန္ျပန္ၿပီ ။ ဒါကုိ ေတ႔ြျမင္ေနတဲ့ သမီးႀကီးက.. “ေမေမပဲ..ေမာင္ေလးေတြကုိ ခုနရုိက္တယ္.. ခုေတာ့ နမ္းျပန္ၿပီးတဲ့”

သားႏွစ္ေယာက္ကုိ နံက္အိပ္ယာထ ေရးခ်ဳိးေပးရင္း.. အတိက္က..မိမိတုိ႔ွဇာတ္ေၾကာင္းကုိျပန္ေျပာင္း ျမင္ေယာက္လာမိပါတယ္။

ေမာင္က..ကေနဒါႏုိင္ငံကုိ အရင္ေရာက္လာပါတယ္..။ ေရာက္စကေတာ့ ..ညီမ ပါမလာေသ.. ညီမက ထုိင္းမွာ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာက္စက အရြယ္ေကာင္းတုန္းဆုိေတာ့ ေက်ာင္းတက္လုိက္ ၊အလုပ္လုပ္လုိက္နဲ႔..ဘဝမွာ ေပ်ာ္သလုိလုိပါပဲ။ ညီမက ထုိင္းမွက်န္ခဲ့တယ္ဆုိေပမယ့္ ..အလုပ္ကအျပန္ အိမ္ေရာက္ရင္..ေန႔တုိင္းလုိလုိ တယ္လီဖုန္းနဲ႔ ညီမကုိ.. စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္..။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ..ညီးမရဲ့စကာသံေတြဟာ  ေမာင့္အတြက္ အားေဆးေတြျဖစ္ခဲ့သလုိ..ေမာင္အတြက္ အိမ္မက္ေတြလည္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ညီမနဲ႔ခ်စ္သုူေတြဘဝတုန္းက ..ၾကည္းႏူစရာေတြႀကီးပါပဲ.. ညီမဟာ..ေမာင့္ရဲ့အလင္းေရာင္ျဖစ္ခဲ့သလုိ႔.. ေမာင္ဟာလည္း ညီမရဲ့ လမ္းျပၾကယ္ႀကီးပါပဲ။ ဒီလုိ႔နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သေဘာတူ အခ်စ္အိမ္ေလး တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။လက္ထပ္ၿပီး   မၾကာခင္မွာဘဲ. . ညီမ..ေမာင္ရွိရာ ႏုိင္ငံျခားတုိင္ျပည္ကုိ လုိက္လာခဲ့ပါတယ္။    ေရာက္စကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးေဆးေဆး ဘာျပႆနာမွ မရွိ အဆင္အားလုံးေျပပါတယ္။ ညီမကုိလည္း အလုပ္ မလုပ္ေစပဲ.. ေက်ာင္းတတ္ခုိင္းပါတယ္။

မိသားစုမွာ ႏွစ္ေယာက္ကေန႔ သုံးေယာက္ျဖစ္လာေတာ့ အသုံးစရိတ္ေတြၾကပ္လာတယ္၊ အိမ္လခ၊ တယ္လီဖုန္း၊ ကားလုံး(ကားေၾကြး)  စသည္စသည္မ်ားက..တစ္လႏွင့္တစ္လ. လည္ပတ္ႏုိင္ေအာင္ မနည္းႀကဳိးစားရပါေတာ့တယ္။ ႏုိင္ငံျခားတုိင္ျပည္မွာ ကားေဈးသက္သာေသာ္လည္း  Insurance နဲ႔ ဓာတ္ဆီေဈးက မသက္သာ..။ မိသားစု စားေသာက္စရိတ္ထက္ ေဈ းႀကီးပါတယ္။ ကားကလည္း မရွိလုိ႔မျဖစ္.. မိသားစုနဲ႔ဆုိေတာ့ ေက်ာင္းပုိ႔၊ ေက်ာင္းႀကဳိကလည္း ကားရွိမွ၊ အခ်ဳိ႕အလုပ္ကလည္း ကားမရွိရင္မျဖစ္ဆိုေတာ့  ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ ကားဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလုိ႔ သူေ႒းမ်ား ဇိမ္းခံပစၥည္းမဟုတ္ပဲ .. ဖိနပ္လုိျဖစ္ပါတယ္။

သမီးကလည္းအရြယ္ေရာက္လာ.. ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္ကလည္း ေျမာက္ရႈံးေအာင္ ေဆာ့တတ္လာေတာ့ ႏွစ္ခန္းတြဲ အိမ္ႏွင့္ မျဖစ္ေတာ့.. ၃-ခန္း ၄-ခန္းပါတဲ့ အိမ္ကုိရွာရပါေတာ့တယ္၊ အိမ္ခန္းမ်ားတာနဲ႔  အိမ္စရိတ္က တက္သြားၿပီး အရင္က တစ္လ ရွစ္ရာဆုိ.. ၃၊၄-ခန္းအိမ္က..  တစ္ေထာင့္ငါးရာေလာက္ရွိပါတယ္။ ဒီလို႕နဲ႔ မိသာစု အသုံးစရိတ္ေတြကလည္း ၾကပ္တည္းလာပါတယ္။
မိသားစုၾကပ္တည္းလာနဲ႔.. ဇနိးသည္က႔..ပြစီပြစိျဖစ္လာပါတယ္..။

ဇနီးသည္က.. အသုံးအျဖဳန္းႀကီးေၾကာင္း .. ။ အလုပ္ လုပ္တာသူမ်ားနဲ႔မတူေၾကာင္း၊ ဒီလုိဆုိရင္.. သူပါ. အလုပ္ လုပ္မွ ရေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း.. ေျပာလာပါတယ္။  ဒီမွာ က်ေနာ္အလုပ္ကုိအနည္းငယ္ေျပာခ်င္ပါတယ္..။ က်န္ေနာ္က..ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကေနဒါမွာ ေက်ာင္းတက္ထားေတာ့  Renovation လုိ႔ေခၚတဲ့ အေသးစား ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း လုပ္ပါတယ္။ ေငြကေတာ့ အလုံးလုိက္အခဲလုိက္ ရတတ္ပါတယ္။ သုိ႕ေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္နဲ႔ အဆင္ မေျပရင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အလုပ္သမား ရွာမရရင္ေသာ္လည္ေကာင္း  သတ္မွတ္တဲ့ကာလထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး အခ်ိန္ေတြကုန္ကာ.. အလုပ္ေတြ အၿပီးမသတ္ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ တစ္လနဲ႕ တစ္လ ဝင္ေငြ ထြက္ေငြ ညႇိဖုိ႔က သိပ္ခက္ပါတယ္။

ဇနီးသည္ ေျပာမယ္ဆုိလည္း ေျပာစရာပါ.. က်ေနာ္ကုိၾကည့္လုိက္ရင္..တပတ္မွာ သူမ်ားေတြ ၅-ရက္အလုပ္ လုပ္ေသာ္လည္း။ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ၇-ရက္လုံး အလုပ္လုပ္ေနရပါတယ္။ ေငြပုိရသလားဆုိေတာ့ ဒီလုိလည္း မဟုတ္။  အလုပ္ လုပ္စကတည္းက ပုဒ္ျပတ္ယူထားတာဆုိေတာ့..။ တခါတေလး တစ္ပတ္မွန္းထား ေသာ္လည္း၊  ႏွစ္ပတ္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ကုိယ္က အားနာတတ္တာပဲလား၊ အခ်ိန္နဲေငြကုိ မခန္႔မွန္းတတ္တာပဲလား ၊ မတိက်တာပဲလား မေျပာတတ္ပါ၊ အတုိခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ..ထင္သေလာက္ အဆင္မေျပဘူးေပါဗ်ာ။

ဒီလုိျဖစ္လာေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ့ စိ္မံခန္႔ခြဲေရးဝန္ႀကီးနဲ႔အဆင္ မေျပေတာ့..၊ စိတ္ညစ္စရာေလးေတြ ေတြ႕ၾကဳံလာရေတာ့ ရည္းစားဘဝက ရင္ခုန္သံေလးမ်ားလည္း .. ဘယ္ဆီ..ဘယ္ဝယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိ.. အမႊာႏွစ္ေကာင္ ေရးခ်ုိးေပးရင္း စဥ္းစားလုိက္တာ.. ။

• ၂။

မိသားစု အသုံးၾကပ္တည္းရာက စလုိ႔ ညီမလည္း အလုပ္စခန္းရပါေတာ့တယ္၊ က်ေနာ္က ေန႔ဖက္ဆုိ..ညီမက ညဖက္ အလုပ္ဆင္းပါတယ္။ အမႊာႏွစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ..ေန႔ကေလးထိမ္းေက်ာင္းပုိ႔ထားလုိက္ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဇနီးသည္နဲ႔ အဝင္အထြက္
 ေလာက္သာ အိမ္မွာဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ စေန၊တနဂၤေႏြေတာ့ မိသားစုနဲ႔ .. ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပြဲေတာ္သြား၊သားေတြကုိ ပန္ျခံပုိ႔စသည္ေလာက္ပါပဲ။ မိသားစုရပ္တည္ဖုိ႔အေရး ရုံးကန္လုပ္ရွား  ေနရပါေတာ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း ဆရာႀကီးဦးသုခရဲ့ ဘဝသံသရားသီခ်င္းကုိိ .. သတိရမိပါတယ္။

“….ဘဝသံသရာ.. ရွည္လ်ား၊ ေထြးျပား…မေနမနား တသြားတည္းသြားၾကတာ… ။
ခရီးပန္းတုိင္… မေရာက္မခ်င္း ..တစ္ေယာက္ဆင္း တစ္ေယာက္တက္.. ဆက္လက္ ထြက္ခြါလာ…။
ေလာဘရယ္..ေဒါသရယ္…ေမာဟရယ္..အဝိဇၹာပစၥယာ..သခၤါရတဲ့..  ေပ်ာ္လုိက္..ရႊင္လုိက္..ငုိကာ..ရယ္ကာ..။ ဘာဟာ မတည္ျမဲ ..ေဖာက္လႊဲ ေဖာက္ျပန္.. အေၾကာင္းကံ.. ကမၼသကာ..  ။  ေတြ႕ၾကဳံ..ဆုံ....ကြဲ..ခရီးလည္း..ဝမ္းနည္း ..ဝမ္းသာ.. ဝိပလႅာ..ျဖစ္ခ်င္တာလဲ ..မျဖစ္ရတာ၊ မျဖစ္ခ်င္တာလဲ .. ျဖစ္ရတာ..သုံးဆယ့္တစ္ဘုံ ဝဋ္အတြင္းေရာက္ေတာ့ ..ကရစ္ကြင္းေလွ်ာက္တဲ့..ေတးဘုမၼာ.. အဲဒါ..အဲဒါ..အဲဒါ…ဘဝသံသရာ “ တဲ့။

က်ေနာ္တုိ႔အိမ္ေထာင္စုကလည္း ဘဝသံသရာ သီခ်င္းထဲကလုိပါပဲ..ေပ်ာ္စရာနည္းနည္း.. သား၊သမီး ဘဝအတြက္ေပးဆပ္မႈေတြက အမ်ားသား..။

တခါတခါ ဇနီးက တုိင္းတပါး မိသားစုဘဝကုိ ၿငီးစျပဳလာၿပီး “ ကေလးေတြႀကီးလာရင္. .ႏုိင္ငံျခားတုိင္ျပည္မေနခ်င္ ေတာ့ဘူးတဲ့၊ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ျပန္ၿပီး ကုိယ္ေဆြေတြ၊မ်ဳိးေတြၾကားမွာပဲ ျပန္ေန ေတာ့မယ္” တဲ့။

ဇနီးသည္ ၿငီးမယ္ဆုိလည္း ၿငီးစရာပါ.. ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ ေပ်ာ္စရာဆုိလုိ႔.. ဘာကုိ ေပ်ာ္ရမွန္းမသိ.. ရုပ္ရွင္ၾကည္မယ္၊ တေနရာရာသြားမယ္ဆုိရင္..မိသားစုရဲ့ ကုန္က်စရိတ္က မေသး။ ေငြကေတာ့ သုံးလုိ႔မရ မဟုတ္ Credit Card ကသုံးလုိ႔ရပါတယ္။  တလျပည့္တာနဲ႔..Bill ေတြက ေရာက္လာၿပီ။ ၾကာလာေတာ့  ေငြနဲ႔ ေပ်ာက္ရတဲ့ အေပ်ာ္ေတြကုိ ေၾကာက္သလုိျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ မိ္သားစု အိမ္ေထာင္စုေလးဟာ… ဘဝအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္းမွတပါ.. အျခားမရွိေတာ့သလုိလုိပါပဲ..။

• ၃။

ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္.. အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ရြားဦးေက်ာင္းဆရာေတာ့က  က်ေနာ္ကုိ.. “ေဟ့! ဒကာေတာ္ မင္းသားေတြ ..ရွင္ျပဳဖုိ႔ အရြယ္ေရာက္ၿပီ..မျပဳေသးဘူးလား၊ ျမန္မာျပည္မွာဆုိ..၇-၈ႏွစ္ဆုိ၊ ရွင္ျပဳၾကတာပဲ” ဟု မိန္႕ၾကားလာေတာ့ က်န္ေတာ္က အင္း..အဲ..မလုပ္။  ဒါကုိ ဆရာေတာ္က ရိပ္မိတယ္ ထင္ပါတယ္..။“ဒကာရယ္..ရွင္ျပဳတာ..ျမန္မာျပည္မွာလုိ ဘာမွ   ေရးႀကီးခြန္းၾကယ္ လုပ္စရာမလုိပါဘူး၊ သကၤန္း၊ သပိတ္ ရွိရင္ၿပီးတာပဲ၊ ဒါေတြအားလုံး ငါစီစဥ္ေပးပါမယ္”တဲ့။

ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ ... ။

ဗုဒၶဘာသာထုးံလမ္းစဥ္လာအရ.. သားကေလးေမြးလာရင္. .ရွင္ျပဳေပးဖုိ႔က မိဘရဲ့ တာဝန္ မဟုတ္ေပးလား။ က်ေနာ္တုိ႔ ကေလးဘဝကလည္း က်ေနာ္မိဘေတြ ရွင္ျပဳေပးခဲ့လုိ႔ ရြားဦးေက်ာင္းမွာ တစ္ဝါ ဆုိခဲ့ရပါေသးတယ္။ ကုိယ့္သားသမီးအလဲက်မွ ရွင္ျပဳ  မေပးႏုိင္ဘူး  ဆုိရင္.. သမုိင္းေပးတာဝန္..ေက်ရာမက်ျဖစ္ ေနပါဦးမယ္။ ဘဝေပးအေျခအေနအရ..တုိင္းတပါးေရာက္ေနေသာ္လည္း .. ကုိယ့္ဘာသာ ၊ကုိယ့္လူမ်ဳိး၊ ကုိယ့္ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေမ့ေဖ်ာက္လုိ႔မရ၊ မေမ့ေပ်ာက္ေကာင္း၊ လက္ဆင့္ကမ္း သမုိင္းေပးတာဝန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။   တုိင္းတပါးေရာက္ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ကံေကာင္းသည္ဆုိရပါမယ္။  မိေဝး၊ဖေဝးတုိင္းတပါးေရာက္ေနေသာ္လည္း သာသနာျပဳဆရာေတာ္မ်ား ေရာက္လာ၍။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိတယ္၊ ဘုရားပြဲ၊ ဝါဆုိပြဲ၊ကထိန္ပြဲ၊ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲ မ်ားလည္း    ႏွစ္တုိင္းလုိရွိပါတယ္။ ဆရာေတာ္က ဒီလုိအမိန္ရွိေတာ့.. ။ က်ေနာ္က “မွန္ပါ့ဘုရား အိမ္ကဇနီးကုိတုိင္ပင္ပါဦးမယ္ဘုရား လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ရပါတယ္။

 ဇနီးသည္နဲ႔တုိင္ပင္ေတာ့..သူကလည္း ဘာသာတရားကုိ ကုိင္းရႈိင္းသူပိပိ.. ဆရာေတာ္ရဲ့မိန္႔ၾကားခ်က္ကို သေဘာတူရုံမွ်မက.. က်ေနာ္ကုိေတာင္.. ၾကဳံတုန္း ဒုလႅဘရဟန္းဝတ္ပါလားတဲ့။

ဟုတ္ပါတယ္။    ။

က်ေနာ္တုိ႔က..အသက္ႏွစ္ဆယ္နီးနီးက အေျခအေနအရ ထုိင္းကိုေရာက္လာေတာ့ ဒုလႅရဟန္း မခံျဖစ္ေသး၊ ကုိရင္သာဝတ္ဘူးေသးပါ တယ္။ အိမ္မွာက လင္ေကာမယားေကာ ရုန္းကန္ေနတာေတာင္ ဘဝရပ္တည္ရုံမွ် ရွိေနေလေတာ့..က်ေနာ္ဒုလႅရဟန္းဝတ္ရင္.  .ျဖစ္ပါ့မလားဆုိတဲ့ အေတြးကဝင္လာပါတယ္။ “အေဖႀကီး..သားေတြနဲ႔အတူ ရဟန္းခံရင္… အိမ္မွာ သမီးနဲ႔ အေမႀကီးနဲ႔..ျဖစ္ပါ့မလား” လုိ႔ေမးေတာ့..၊ဇနီးက.. အေဖႀကီးရယ္..ျဖစ္မျဖစ္ၾကည့္ေနရင္ေတာ့..ဒီဘဝဒီသံသရာက..ဘယ္ေတာ့မွ ရုံးထြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူးတဲ့..အခြင့္သာတုန္း တခဏေလာက္..ရုန္းထြက္ၾကည့္ေပါ့..အေဖႀကီးရယ္တဲ့..။

ဇနီးေျပာမယ္ဆုိလည္း..ေျပာခ်င္စရာ… ဒီသံသရာစက္ကြင္းက..ရုံးထြက္ဖုိ႔မလြယ္.. သူေျပာသလုိ ခဏေလာက္ေတာ့ရုံထြက္ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ “အိမ္..ဒါဆုိကလည္..တပတ္ေလာက္ေတာ့.. သားေတြနဲ႔အတူ ဒုလႅဘရဟန္းခံမယ္”ဟုသေဘာတူ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။

• ၄။

စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲလည္း ေအာင္းေအာင္ျမင္ျမင္ၿပီးဆုံးသြားပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း စိပ္ပုတီးနဲ႔ တပတ္ေလာက္ ရိပ္ႀကီးခုိရၿပီဆုိပါေတာ့..။

ညေန ၇-နာရီေလာက္ၾကေတာ့..ဆရာေတာ္က ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ့ တေန႔တာလုပ္ငန္း ေျပာပါတယ္။ ဘုရားရွိခုိး၊ တရားထုိင္၊ ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေရ၊  တရားနာစသည့္စသည့္အခ်ိန္ွဇယားေပးပါတယ္။

တစ္ရက္..ႏွစ္ရက္ တရားထုိင္လာေတာ့..စိတ္ကေလးလည္းတည္ၿငိ္မ္လာသလုိခံစားလာရပါတယ္။ ဆရာေတာ္က.  .ညေနေလးနာရီတုိင္း. .တရားေဟာ ..တရားစစ္လုပ္ပါတယ္..။

ဆရာေတာ္ကရဲ့တစ္ေန႔ ညေနတရားပြဲမွာေတာ့..

ၿပီးခဲ့တဲ့ ခႏၶာေပၚ စြဲလမ္းမႈ တဏွာကုိ စြန္႔ပါ။

ေနာက္္ထပ္ျဖစ္မယ့္ ခႏၶာေပၚစြဲလမ္းမႈ တဏွာကုိစြန္႔ပါ။

ယခုစိတ္ထဲမွာ စြဲလမ္းမႈ တဏွာကုိ စြန္႔ပါ။…။

 အစခ်ီကာ ဓမၼပဒလာ တဏွာဝဂ္ ဥဂၢေသန ဝတၳဳေၾကာင္းကုိ ေဟာပါတယ္။

ဥဂၢေသနဟာ ရာဇၿဂဳိလ္ျပည္မွာ သူေ႒းသားပါ၊ ကေခ်သည္ အတုလကာရီရဲ့ အလွအပ..အႏုပညာကုိ စဲြးလမ္းမႈ တဏွာေၾကာင့္.. မိဘေတြကုိစြန္႔ခြါ.. မိန္းမေနာက္ကုိ.. ဇာတ္သမားမ်ားရဲ့ အထုပ္အပုိးထမ္း၊ ထင္းခြဲ ၊ေရးခပ္၊ လွည္းေမာင္း ၊ႏြားေက်ာင္း အလုပ္ျဖင့္ ပင္ပင္ပန္းပန္း ဇာတ္ေနာက္လုိက္ဘဝကုိ ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။

အတုလကာရီနဲ႔ သားေလးရေတာ့လည္း.. ေမာင္ဥဂၢေသန တစ္ေယာက္ မိန္းမကို ခ်စ္တာကလြဲလုိ႔ ဇာတ္ထဲမွာ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္တတ္ေတာ့ ဇနီးသည္ရဲ့ ကဲ့ရဲ့ၿငဳိျငင္မႈကုိခံရပါတယ္။ းယုတ္စြ..သားေခ်ာ့ေတးမွာ ေတာင္..သူကုိေစာင္းေျမာင္းသလုိနဲ႔..

“ဖာ ထီထမ္္း ၊ ေပါ့သြမ္သြမ္း။
လူစြမ္း၊ လူစ၊ မရွိသူရဲ့ သားေလးကရယ္..။
ေနကုန္ ႏြားေက်ာင္း၊ ႀကိမ္းေမာင္ခံရ။
လူအႏၶရဲ့ သားကေလးရယ္..။
အႏုပညာ၊ ဘာမွမသိ။
လူ႕တုံတိရဲ့ သားကေလးရယ္..” လုိ႔ဆုိလာေတာ့ ေမာင္ဥဂၢေသန မခံႏုိင္လုိ႔.. ဇာတ္ဆရာထံမွာ ပညာသင္ကာ.. ရာဇၿဂဳိလ္မွာ အေတာင္ေျခာက္ဆယ္ရွိေသာ ဝါးလုံးထိပ္မွာ.. အစြမ္းျပစဥ္.. ျမတ္စြာဘုရားက.. ေမာင္ဥဂၢေသနရဲ့ ဒီေန႔ အကြ်တ္တမ္းရမည္ကုိ သိရလုိ႔ ..ျမတ္စြာဘုရားလည္း ရာဇၿဂဳိလ္ၿမဳိ႔ကုိ ဆြမ္းခံဝင္ေတာ္မူပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားက ပရိတ္သတ္ေတြ ဥဂၢေသနကုိ အၾကည့္ပဲ မိမိကုိယ္သာ ၾကည္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ျပဳေတာ္မူပါ တယ္။ ထုိအခုိက္မွာ ပရိတ္သတ္ေတြက သူကိုမၾကည့္ပဲ ျမတ္စြားဘုရားထံေရာက္သြားတာကုိ သိလုိက္ရေတာ့ ငါ့ပညာဟာ အလကားပဲလုိ႔စဥ္းစားေနတာကုိ သိတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္အား ေမာင္ဥဂၢေသန အတတ္ပညာေတြကုိ ျပျမဲ ဆင္လက္ျပသဖုိ႔ သြားေရာက္တုိက္တြန္းေစ   ခဲ့ပါတယ္။  ေမာင္ဥဂၢေသန  တဆယ့္ေလးႀကိမ္တုိင္တုိင္ ကြ်မ္းတုိးၿပီး ဝါးလုံးတုိင္ထိပ္ရပ္ေနစဥ္မွာ..ျမတ္စြာဘုရားက..

အထက္မွာ.. ဆရာေတာ္ဘုရားေဟာတဲ့ စြဲလမ္းမႈ တဏွာေတြကုိ စြန္႔ဖုိ႔ တရားေဟာလုိက္ေတာ့..ပါရမိ အရင္းခံရွိ သူမုိ႔.. ျမတ္စြာဘုရား တရားေဒသာနာေတြၾကားတာနဲ႔ ေမာင္ဥဂၢေသန တရားရၿပီး ပဋိသမၻိဒါႏွင့္တကြ အရဟတၱဖုိလ္ေရာက္၍ ျမတ္စြာဘုရားက ဧဟိဘိကၡဳေခၚေတာ္မူကာ ပရိကၡရာရွစ္ပါးႏွင့္တကြ ဝါေျခာက္ဆယ္ရ မေထရ္ႀကီး ကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ ဒီတရားေတာ္ေတြကုိ ၾကားရေတာ့.. က်ေနာ္..တခဏတာ ရင္ခုံသံေလးမ်ား ေႏွးသြားသလုိ ခံစားရသလုိပါပဲဗ်ာ…။

သုိ႔ေသာ္လည္း တစ္ပတ္ျပည့္လုိ႔.. ဒုလႅရဟန္းထြက္ၿပီး…အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ျဖင့္…။