Mission to Nation

Mission to Nation!
I see, the rural people are horrible but they are very simple and humble.
I see , the rural people are poor but they are very rich in simple, kindness, helping.
I see, the rural people are uneducated but they are deserved to human standard.
I see, the rural people are poor in health but they are deserved to healthiness.
I hope, we can do something for them.
I hope, we can change the country with them.
I hope , we can change together a better a country.
This hope is an anchor for my country.

တမာလမ္းကျပန္ခဲ့မယ္( ေျမကမ႓ာေန႔)

ကမ႓ာေျမေန႔အထိမ္းအမွတ္ေရးဖြဲ႕သည္..
Dirty energy has created a world of Dirty Weather. Today, climate disruption affects us all. And it will take all of us together to solve it. Join us for 24 Hours of Reality: The Dirty Weather Report, when together we will stand up and demand real solutions to the climate crisis.  
 ( Al Gore , Climate   Reality Protect)

“ႏွစ္ေျပာင္းလရွည္ ၾကာခဲ့ၿပီေမာင္ေရ….

ငယ္ကကြ်မ္းလုိ႔လည္း လြမ္းရပါတယ္ေလ…၊
ဒါေၾကာင့္သာပဲ ..
ေမာင္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သားေတြ႕ရာ..
အညာက တမာတန္းေလးေတြ..
ေျပးၾကည့္မိေလေတာ့
တမာေတြ ဆယ္ႀကိမ္းဖူး..
ႏွစ္ဦးခြဲခြာ..ဆယ္လီႏွစ္မ်ား
ၾကာခဲၿပီ..ေမာင္ေရ....။

တမာေတာမွာ ေပ်ာ္တယ္ဆုိတဲ့
 ေမာင္ေရ..ေမာင္ေရ…
အညာေျမကုိ ေမ့လုိ႔လား..၊
 အညာသူေလးကုိ ေမ့လုိ႔လား..၊
 ခြဲခြဲျခားျခား ေျပာပါေမာင္ေရ…”

ေမြးရပ္ေျမအညာေျမကုိ ျပန္ခါနီးမုိ႕ ခ်ုိးျပဳံရဲ႕ တမာလမ္းက ျပန္ခဲ့ပါဆုိတဲ့  သီခ်င္းသံနဲ႔အတူ အညာေျမက တမာရနံ႕၊ ထေနာင္းရနံ႔ေတြက  အေတြးစိတ္ထဲမွာ ထုံသင္းေမြးႀကုိင္လာသလုိခံစားရသည္..၊

ျပည္ပကုိေရာက္တာ အေတြးထဲမွာ လက္ခ်ဳိးကာ ေရးတြက္ၾကည့္ေတာ့ ခ်ုိျပဳံးရဲ႕  သီခ်င္းစာသားနဲ႕အတူ အညာေျမက  တမာတန္းနဲ႔ ခြါခြာခဲ့တာ  ဆယ္ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ခဲၿပီ မဟုတ္ပါလား။

  ျမန္မာျပည္ကုိ  ႏုိဝဘၤာလေလာက္မွာ   ျပန္လာမယ္ဆုိေတာ့ ေဆြမ်ုိးသားခ်င္းေတြ၊ ငယ္သူခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြေပါင္းသင္းေတြ၊ တပည့္ေတြက ေလဆိပ္ကုိ  လာႀကုိးၾကမယ္လုိ႔ ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးမွာလည္း စီးပြားေရး တံခါး ဖြင့္လာတာႏွင့္အမွ်  လမ္းမေပၚမွာ ဆုိင္ကယ္ေတြ၊ ကားႀကီး၊
ကားငယ္ေတြ ျပည့္နက္ေနတာပဲလုိ႔ ျမန္မာျပည္မွ  ျပန္လာသူ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႕ ေျပာျပခ်က္  သိေန၊ ၾကားေနရပါတယ္။

ဒီေတာ့.. ရြာကမိတ္ေဆြေတြကုိ စာေရးသူက… ျပန္လာမွာက တစ္ေယာက္တည္းပါ.. ကားေတြ အမ်ားႀကီးလာစရာ  မလုိပါဘူး။  တစ္စီေလာက္ဆုိ ရပါၿပီးလုိ႔ အေၾကာင္းျပန္လုိက္ပါတယ္။

တခ်ုိ႕   နာမည္ႀကီး  ဆရာေတာ္ေတြ၊လူေတြ ႏုိင္ငံျခားကုိ သြားၾက၊ ျပန္ၾကအခ်ိန္မွာ    ႏုိင္ငံျခားသြားမွာက တစ္ေယာက္တည္း လုိက္ပုိ႔တဲ့ ကားေတြကဆယ္စီးေက်ာ္ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕နာမည္ႀကီး ပုဂၢုိလ္းမ်ားကဆုိ ဒီလုိ ကားမ်ားမ်ား ႀကုိ/ပုိ႕လုပ္တာကုိပဲ ဂုဏ္တစ္ခုုလုိ႔ ထင္မွတ္ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လုိတာထက္ ပုိေနရင္၊ အလကားပါ၊ မိမိေကာ ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ပါ ထိခိုက္ေစပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လမ္းေပၚမွာ အေၾကာင္းမဲ့ မလုိအပ္ပဲ သြားလာေနတဲ႔ ယာဥ္ရထားေတြက မ်ားျပားလာလုိ႔ သဘာဝေအးအႏၲရယ္ကုိ ထိခိုိက္လာတယ္လုိ႔ သဘာဝပန္ဝန္က်င္ ထိမ္းသိမ္းေရး  ေလ့လာေစာင့္ၾကည္သူေတြကေျပာလာပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ.. အညာေျမေမြးရပ္ေျမမွ  ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔  ရြာကုိ ႏိုဝဘၤာလမွာ  ျပန္လာမယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔  ရပ္ရြာအေျခအေနကုိ ေမးျမန္းၾကည့္မိပါတယ္။

  ညီအကုိ ေမာင္ႏွမေတြကေတာ့ ရြာမွာ တုိးတက္ေနၿပီးဆုိတဲ့ အေၾကာင္း  ၊ ရြာမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္က မရွိတဲ့ ၊ ကားႀကီး ၊ ကားငယ္ေတြ ဝင္ထြက္ေနၿပီးဆုိတဲ့ အေၾကာင္း လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ဆုိင္ကယ္၊ သုိ႔မဟုတ္  လက္ကုိင္ တယ္လီဖုန္းမ်ားကုိင္ေနၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ဝမ္းပမ္းတသာ ေျပာလာပါတယ္။

ျပည့္ပမွာ အေနၾကာတဲ့ စာေရးသူအဖုိ႔ေတာ့ ရြာသူ/ရြာသားေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြ စီးလာႏုိင္တာ၊ လက္ကုိင္ဖုန္းေတြ ကုိင္လာႏုိင္တာကုိ ဝမ္းသာရေပမယ့္၊ ထူးထူးျခားျခား ခံစားမႈမ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္မိပါဘူး။

စာေရးသူက.. ရြာသူ ရြာသားေတြ အေၾကာင္းေမးၿပီး  ရပ္ရြာ မုိးေလဝသအေျခအေန ကုိလည္း ေမးမိပါတယ္။   ၾကားရတဲ့ သတင္းအရ.. မုိးေလဝသေတာ့ အရင္ကလုိ မေကာင္းေတာ့ေၾကာင္း ၊ ရြာအဝင္လမ္းမွာရွိတဲ့ တမာတန္းႀကီးလည္း ရြာသူရြားသားေတြ ၊ ထင္းမီး အသုံးျပဳ ခုတ္လဲက်လုိ႔ အရင္ကလုိ႔ ရြာအဝင္ တမာလမ္းဟာ စိ္မ္းစိမ္းစုိစုိ မရွိေတာ့ေၾကာင္းသိရပါတယ္။

ရြာဦး ေခ်ာင္းနေဘးကုိ မက်ည္းပင္ႀကီးမ်ား ရြာဦးေက်ာင္းနေဘးက  မက်ည္းပင္ႀကီးမ်ားလည္း စီးပြားေရးသမားမ်ား မီးေသြးဖုတ္ရန္  ခုတ္လွဲၾကလုိ႔ မရွိေတာ့ဘူးလုိ႔ သိရျပန္ပါတယ္။ ဒါျပင္.. ရြာအျပင္မွာ ရွိၾကတဲ့ ထေနာင္ပင္ႀကီးမ်ားလည္း စီးပြားေရးသမားမ်ားရဲ့ ႏွိပ္စက္မႈ ၊ ႏြားသေရရုံ  ပုိင္ရွင္မ်ား အသုံးျပဳဖုိ႔ ထေနာင္း ေခါက္ခြာမွႈေၾကာင့္ ထေနာင္းပင္မ်ားလည္း ရွားပါးသြားၿပီးလုိ႔ စာေရးသူရဲ႕  မိတ္ေဆြမ်ား ေျပာျပခ်က္ အရ သိရပါတယ္။

ဒီသတင္းေတြကုိ ဖုန္းထဲမွ တဆင့္ၾကားရေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ အေတြးနဲ႔ ေပ်ာ္ေနခဲ့တဲ့ အညာေျမက တမာရနံ႕ ထနာင္း ရနံေတြအစား ၿမဳိးႀကီး ျပာႀကီးက မိးခုိးရနံ႕မ်ားက အစားထုိးဝင္ေရာက္လာပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ရွိေတာ့ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ညီက ဖုန္းဆက္လာျပန္ပါတယ္။   စာေရးသူ ျမန္မာျပည္ေရာက္ရင္ ရြာသူရြာသားမ်ားက အုိးစည္အဖြဲ႔၊ အကအဖြဲ႔မ်ားႏွင္ႀကဳိးဆုိၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္း စကား ပါးလာပါတယ္။

ဒီေတာ့ စာေရးသူက.. “ ရြာကုိျပန္လာတာဟာ ဒါေတြအေရးမႀကီးေၾကာင္း မိခင္းႀကီးကုိ ေတြ႕လုိလုိ႔ျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အကယ္၍ စာေရးသူကုိ   ႀကဳိဆုိခ်င္တယ္ဆုိရင္…  လြန္းခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားကလုိ႔ ေမြးရပ္ေျမမွာ  တမာပင္မ်ား၊ ထေနာင္းပင္မ်ား၊ ထန္ပင္းမ်ား ေဝေဝဆာဆာျဖစ္ေအာင္ တစ္ေယာက္ တပင္စီ စုိက္ရင္ စာေရးသူအတြက္ေကာ၊ ရြာသူရြားသားမ်ားအတြက္ပါ ဘဝမွာ ေမ့မရတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဖုန္းဆက္ေျပာလုိက္ပါတယ္။

တကယ့္ေတာ့ သစ္ပင္မ်ားဟာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကုိ စိမ္းလမ္းစုိေျပရုံသာမက တမာပင္မ်ားဆုိရင္ တမာဖူးခ်ိန္မွာ တမာဖူးမ်ားဟာ ငါးပိရည္ႏွင့္တုိ္႔စား ဟင္းတစ္ခြက္ပါပဲ၊ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာဆုိ ဗိယနန္က လာတဲ့ တမာဖူးမ်ားကုိ ေဈးႀကီးေပးဝယ္စားေနရပါတယ္။ တမာရဲ့ အသုံးဝင္ပုံကေတာ့ စာေရးသူ ေျပာမလုိ မကုန္ ေလာက္ေအာင္မ်ားျပားပါတယ္။

အညာေဒသမွာရွိတဲ့ ထေနာင္ပင္ႀကီးမ်ား ဟာဆုိရင္လည္း  ေက်းလတ္ေဒသမွာ   ေမြးျမဴၾကတဲ့ ဆိတ္၊သုိးမ်ားရဲ႕ အဓိကအားထားရတဲ့ စားက်က္ပင္ပါပဲ။  ထန္းပင္ရဲ႕ အသုံးဝင္ပုံကေတာ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ေရးရေလာက္ပါတယ္။  မုိးေခါင္ေရရွား အညာေဒသမွာ ထန္းပင္ရွိရင္ ေရႊရွိတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ ထန္းပင္မွ ထြက္တဲ့ ထန္းလ်က္၊ ထန္းခက္၊ ထန္းသီး ၊ အားလုံးဟာ ေငြေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူကုိ   အုိးစည္ဘုံးေဘာင္း ၊ အကအခုန္းမ်ားနဲ႔ ႀကုိဆုိမည့္အစား  စာေရးသူ ရြာျပန္ေရာက္ရင္  ရြာသူရြာသားမ်ားႏွင့္အတူ တမာပင္၊ ထန္ပင္းမ်ား စုိက္ပ်ုိးျခင္းျဖင့္ ႀကုိဆုိၾကရေအာင္လားဟုသာ ေျပာလုိက္မိပါေတာ့တယ္။

ကမ႓ာေျမႀကီး စိ္မ္းလန္းပါေစ….။

88-Generations

Today marks 14 days of the death of U Wyne Chit . As he said last year, he was a man of rare integrity and courage, a man who fight for human right and democratic transformation in Myanmar , particularly the principle of 88 generations, even under enormous hardship.” He was faithful to religious and stand together own tradition for the sake of 88- new generations, build together a stronger community. We remain inspired by his enduring commitment to work together for community and future generations. U Chit Wyine is missed but his legacy lives on.

အညာေႏြ

ခုလုိ သၾကၤန္ၿပီးေႏြဦးေပါက္မွာ ျပည္ပက ျပန္လာတဲ့ မိတ္ေဆြအညာသားက သူတုိ႔အညာကုိ ဘုရားဖူးရင္း၊ သူလွူထားတဲ့ ေက်းရြာစာၾကည့္တုိက္ ဖြင့္ပြဲကုိ လုိက္ခဲ့ပါဆုိလုိ႔ အညာေျမကုိတစ္ခါ အလည္ ေရာက္သြားခဲ့သည္
ေက်ာင္းသားဘဝက အညာသား စာေရးဆရာမ်ား ေရးဖြဲ႕ေလ့ရွိတဲ့
"ထေနာင္းပင္ထက္က ခ်ဳိးကူသံေလးမ်ားရဲ႕ နားဝင္ခ်ုိျမလွပုံ
"ထန္းပင္ထန္းေတာ လြမ္းေမာစရာပဲ" ဆုိတဲ့ သီခ်င္းသံေလးမ်ားရဲ႕ သာယာလွပပုံ
ကမ႓ာမွာ ျမန္မာဆုိတာကုိ သက္ေသျပစရာျဖစ္တဲ့ "ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္းႀကီး" ရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈေၾကာင့္ အညာေျမကုိ တစ္ေခါက္တစ္ခါ အေရာက္သြားခ်င္ခဲ့တာနဲ႔ အကုိက္ျဖစ္သြားသည္။

က်မ အိမ္မက္ထဲက အညာကုိေရာက္ေတာ့မည္ဆုိေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အညာသီခ်င္းေလး တေအးေအးနဲ႔ စိတ္ေတြလႈပ္ရွားေနသည္။ အညာေရာက္ရင္ဝတ္ဖုိ႔ အဝတ္အစား၊ ပုဝါပါးပါးေလေတြကုိ အိ္ပ္ထဲျပင္ဆင္ ထည့္ေနသည္။ အညာေႏြက ပူတယ္ဆုိတာ သိၿပီးသားမဟုတ္လား။
ထြက္ပါၿပီ..
ရန္ကုန္- မႏၲေလး အျမန္ရထားႀကီးနဲ႔ ရန္ကုန္မွ ထြက္စကေတာ့ “ေရြႊမန္းဆီသုိ႔ အလယ္ တစ္ေခါက္ေတာ့ ေရာက္ေစခ်င္သည္” ဆုိတဲ့ သီခ်င္းသံ၊ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ရဲ႕ “ ေဟာင္းႏြမ္းေသာ နံရံ အု႒္ခ်ပ္မ်ား ၊ ျမန္မာေဟ့လုိ႔ ဟစ္ေႂကြးဆဲ သက္ေသမ်ား၊ ရာစုႏွစ္ အဆက္ဆက္ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ အားလုံးရဲ႕ အေမြ” ဆုိတဲ့ သီခ်င္းသံမ်ားကလည္း အေတြးထဲမွာ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု တုိးဝင္လာသည္။
ရန္ကုန္-ပဲခူး မီးရထားလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံး က်မ သြားရမည့္ အညာကုိ ေတြး၍ေတြး၍ ေပ်ာ္ေနဆဲ ၊ ေဟာ! ေပ်ာ္ဘြယ္၊ ရမည္းသင္းေရာက္ပါၿပီ။ ေစာေစာက ေတြး၍ေတြး၍ ေပ်ာ္ခဲ့ေသာ က်မ အေတြးမ်ာ ခ်က္ခ်င္ လြင့္စင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့သည္။
ရန္ကုန္သူ က်မအဖုိ႔ေတာ့ ရန္ကုန္ေႏြဟာ ပူတယ္ဆုိေပမယ့္ ရန္ကုန္သူ အတြက္ေတာ့ စာမဖြဲ႔ ေလာက္ေပမယ့္ ။ ေဟာ ! ရမည္းသင္းကုိေရာက္ေတာ့ အညာသူ မဟုတ္ေသာ က်မ ၊ ရန္ကုန္ ျပန္သြားခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာသည္။ ပူလြန္းလုိ႔ ေလေအးေအးေလမ်ား ရႈရႈိက္မလားဆုိၿပီး မီးရထား ျပဴတင္းေပါက္ကုိ ဖြင့္လုိက္ခါမွ ေလအဟုန္နဲ႔ ဝင္ေရာက္လာေသာ အပူေငြ႕ဟာ က်မ တစ္ကုိယ္လုံးကုိ ေလာင္ႂကြမ္းသြားသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ အပူရွိန္က ျပင္းလွသည္။ က်မေဘးမွာ ထုိင္ေနတဲ့ အညာသားကေတာ့ ငါးရံ ျပာလူးျဖစ္ေနတဲ့ က်မကုိ ျပဳံးျပဳံးႀကီးၾကည့္ေနသည္။
အညာသား အျပဳံးသည္။ “ ဘယ့္နယ္ရွိေသးလည္း ရန္ကုန္သူ” ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ အျပဳံးမ်ဳိးျဖစ္မည္။
ေနဝင္ၿဖဳိးဖ် အခ်ိန္ေရာက္ေသာ္လည္း အပူရွိန္က မက်ေသး၊ မႏၲေလးမေရာက္ခင္ ၊ မိတၳီလာမွာ ကားျဖင့္ခရီးခက္ရဦးမည္ ၊ ထုိ႔ ေနာက္ အညာသား ရြာကုိေရာက္ဖုိ႔ လွည္းျဖင့္ ခရီးဆက္ရဦးမည္။
အမွန္ေျပာရရင္ ေရာက္တဲ့ ေနရာက ကားၾကဳံရွိလွ်င္ ရန္ကုန္ကုိ ျပန္ခ်င္ေနသည္။ အညာေျမ ထေနာင္းပင္ေပၚက ခ်ဳိးကူသံကုိလည္း မၾကားလုိေတာ့၊ ပုဂံျပည္က ေဟာင္းႏြမ္ေသာ နံရံအု႒္ခ်ပ္မ်ားကိုလည္း ျမန္မာလုိ႔ ဟစ္ေႂကြးကာ မၾကည့္လုိေတာ့။
ေဟာ ! ကားၿပီးေတာ့ လွည့္တဆင့္စီးရျပန္ၿပီ။ အညာသားက ဖုန္းဆက္ထားဟန္တူသည္။
ကာဂိတ္မွာ ရြာမွလွည္းမ်ား က်မတုိ႔ ႀကဳိရန္ အသင့္ေစာင့္ေနသည္။ အညာလွည္းစီးရတာ ႏြားျခဴသံ သာသာယာယာ ရွိေသာ္လည္း။
ေအာက္ကုိ ပိပိရီရီခ်မထုိင္ရဲ၊ အညာလွည္း လမ္းမ်ားရဲ႕ေႏြးေႏြးေထြးေထြးႀကဳိဆုိမႈေၾကာင့္ ရင္တထိတ္ထိတ္ျဖင့္ လွည္းေနာက္ၿမီး ျမဲျမဲကုိင္ကာ လုိက္ပါသြားရသည္။
ရြာအဝင္ သုိးအုပ္၊ဆိတ္အုပ္၊ ႏြားအုပ္မ်ားနဲ႔ ရင္ဆုုိင္ရျပန္ေတာ ့ သန္းထြန္းေလးရဲ႕ “ ဖုံလုံးႀကီးေတြ တလိမ့္လိမ္တက္ခါ ျမင္ေယာင္ေသးေတာ့သည္” ဆိုိတဲ့ သီခ်င္းသံ ေခါင္ထဲဝင္လာျပန္သည္။
က်မ ပါးစပ္၊ႏွာေခါင္း အားလုံးကုိ ပုဝါျဖင့္ ပိတ္ထားလုိက္သည္။ လွည္သမားနဲ႔ အညာသားကုိ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔မွာ မိန္႕မိန္႕ႀကီး ဘာမွ မျဖစ္သလုိနဲ႔ က်မ မေနတတ္ေတာ့ လွဲေပၚက ခုန္ဆင္းကာ အညာသား အိမ္ကုိ အေရာက္ေျပသြားခ်င္လွၿပီ။
က်မ သြားခ်င္တဲ့ ေရႊညာေျမကုိ ေရာက္ပါၿပီ။ အညာသားမ်ား ၊ ဒီေလာက္ ပူေလာင္ ပူစပ္ျဖစ္တဲ့ေဒသ ကုိလည္း ေရႊတပ္၍ စာဖြဲ႕လုိက္ေသးသည္။ တတ္ပဲတတ္ႏုိင္းလြန္းတယ္ ေရႊညာသားတုိ႔ရယ္။
အညာသားအိမ္ေရာက္တယ္ဆုိတာနဲ႔ ရြာမွ အမ်ဳိးသမီး/အမ်ဳိးသား၊ အပ်ဳိ၊အအုိ၊ ႀကီး၊ငယ္၊ လတ္ အရြြယ္မ်ုိးစုံး ေရာက္လာၿပီး က်မတုိ႔ တစ္စုကုိ ဝုိင္းၾကည့္ပါေတာ့သည္။ သူတို႔ အၾကည့္က ထူးထူးဆန္းဆန္း က်မတုိ႔ကုိ ကမ႓ာအျပင္ဘက္က ၿဂုိဟ္သားမ်ား ပမာဝုိင္းၾကည့္ေနၾကသည္။
အညာသူေလးေတြကက်မတုိ႔နားကပ္လာၿပီ “ဟယ္! ရန္ကုန္သူအသားက ျဖဴေဖြးဥေနတာပဲ”တဲ့ ။
ဟုတ္ပါသည္။

အညာသူ/သားမ်ား အရြယ္ အငယ္၊အလတ္၊အႀကီး ကြဲျပားမႈ ရွိေသာ္လည္း ၊အသားေရာင္ကေတာ့ ျပာမြဲမြဲ တေရာင္ထဲသာျဖစ္သည္။ အညာေႏြ ဘယ္ေလာက္ပူသလဲ ဆုိတာ အညာသားမ်ားရဲ႕ အသားေရာင္ကုိ အကဲခတ္ရုံျဖင့္ သိႏုိင္သည္။
ေစာေစာက ေမ့ေပ်ာက္သလုိ ျဖစ္ေနေသာ အညာအပူရွိန္က ခဏၾကာေတာ့ က်မတုိ႕ ရင္ထဲအတိ တုိးေဝွ႕လာျပန္သည္။ အညာေႏြ ဘယ္ေလာက္ပင္ ျပင္ထန္းေသာ္လည္း အညာသူ/သားမ်ား ရြာေရး ရပ္ေရးတက္တက္ၾကြၾကြ ေစတနာထားလုပ္ၾကသည္။ အညာသားရဲ႕ စာၾကည့္တုိက္ ဖြင့္ပြဲ အခမ္းနား အတြက္လည္း အားလုံးက တက္ညီ လက္ညီ ကူညီေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္။ ဒီလုိ အပူရွိန္ျပင္းၿပီး မုိးေခါင္ ေရျခားျဖစ္တာ ၂-ႏွစ္ေက်ာ္ရွိၿပီဟု ရြာသူ/သားမ်ား ေျပာျပ၍ သိရသည္။ က်မကိုယ္ခ်င္းစာပါသည္။ က်မအပူသည္ ခဏတာ အာဂႏၲဳက အပူမွ်သာျဖစ္သည္။ မုိးေခါင္ေရျခား ၊ အညာသူ/သားမ်ား အပူကား က်မအပူထက္ ပုိမုိႀကီးမားပါေပစြ။
ဤကဲ့သို႕ ျဖစ္ရျခင္းမွာ ရြာသူ/သားမ်ား ဗဟုသုတနည္းပါးျခင္း၊ သစ္ပင္၊ဝါးပင္မ်ားကုိ အလြယ္တကူ ခုတ္လွဲတတ္ျခင္း။ သိပၸံနည္းက် မစုိက္ပ်ုိးတက္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
မုိးမရြာေတာ့ ေခ်ာင္းေရ၊ ေျမာေရးမ်ားလည္း ခန္းေျခာက္ကုန္သည္။ က်မက အညာမွာ မုိးေခါင္ရျခင္းႏွင့္ အပူရွိန္မ်ား တုိးပြားလားရျခင္းကုိ အညာသားအား ေမးၾကည့္သည္။
ေအး ! မင္းေျပာသလုိပဲ.. မုိးေခါင္ေရျခားျဖစ္ရတာ လူေတြရဲ႕ေလာဘေၾကာင့္ အတုိခ်ဳံး ေျပာရင္လည္း ရတာေပါ့။ စာေပေတြမွေတာ့ မုိးမရြာရျခင္း အေၾကာင္းငါးပါးရွိတယ္။
၁) အထက္ေေကာင္းကင္းမွာ ေတေဇာဓာတ္ ပ်က္ရင္လည္း မုိးမရြားဘူး။
၂) ေလဓာတ္ ပ်က္ရင္လည္း မုိးမရြားဘူး။
၃) အသုရိန္နတ္မင္းႀကီးကလည္း လက္ဝါးျဖင့္ ခံ၍ သမုဒၵရာသို႔ သြန္ပစ္ တတ္ေသာေၾကာင့္လည္း မုိးမရြားဘူး။
၄) မုိးနတ္သားတုိ႔ မလွည့္ပတ္ မျမူးတူးပဲ ဗိမာန္အတြင္းမွာ စည္းစိမ္ခံကာ ေမ့ေလွ်ာ့ေနရင္လည္း မုိးမရြားဘူး။
၅) လူသားတုိ႔ ကုိယ္က်င့္တရား ပ်က္ရင္လည္း မုိးမရြားဘူးတဲ့။ ဒီငါးပါးထဲက တစ္ပါးပါး ခ်ုိ႕တဲ့ ရင္ မုိးေခါင္တတ္တယ္ေပါ့။
ကဲ.. ဒါဆုိ မုိးရြားရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတရားေတြေကာ ရွိမွာေပါ့ေနာ္။
ရွိတယ္ေလ။ မုိးရြာျခင္းအေၾကာင္းတရားက ရွစ္ပါးရွိတယ္။
၁) နဂါးတုိ႔ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၂) ဂဠဳန္တုိ႔၏ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၃) နတ္တုိ႔၏ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၄) သစၥာတရားေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၅) ဥတုအစြမ္းေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၆) မာရ္နတ္ လွည့္ပတ္ေသာေၾကာင့္ မုိးရြတယ္။
၇) တန္ခုိးႀကီးမားသူတုိ႔ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ မုိးရြာတယ္။
၈) ကမ႓ာပ်က္မည့္ ရွိေသာအခါ မုိးရြာတယ္။
ေဩာ္… မုိးရြားျခင္း အေၾကာင္းကလည္း ၈-ပါးေတာင္ ရွိပါလား ေစာေစာပုိင္းက က်မတုိ႔ က ရာသီဥတု အ စြမ္းေၾကာင့္သာ မုိးရြာတယ္ဟု မွတ္ထားဖူးတာ။
ေနာက္တစ္ေန႔ ရြာသူရြာသားမ်ား တက္ညီလက္ညီ ေက်းရြာ စာၾကည္တုိက္ဖြင့္ပြဲကုိ လာေရာက္ၾက သည္။ က်မလည္း တတ္စြမ္းသေလာက္ ရြာလုံးကြ်တ္အတြက္ အဟာရဒါနျပဳ လုိက္ပါသည္။
စိတ္ထဲမွာလည္း ရြာသူ ရြာသားေတြ ပူေလာင္းျခင္းမွ ေအးျမသြားေအာင္ မုိးရြာပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေနမိသည္။
ေန႕လည္ ၁၂-နာရီအခ်ိန္တြင္ ရြာသားမ်ား၊စုံစုံညီညီ စာၾကည့္တုိက္ကုိ ဖြင့္လုိက္ပါၿပီ ထုိ႔ေနာက္ မၾကာမီွမွာပဲ ေရြးမုိးႀကီးက ရြာခ်ပါေတာ့သည္။
ရန္ကုန္သူ က်မမွာေတာ့ ကုိေရႊမုိးကုိ ေက်းဇူးတင္လုိ႔ မဆုံး၊ ေရႊးမိုးႀကီးရယ္ ရြာပါေတာ့ဟူ၍သာ ထပ္ခါခါ ဆုေတာင္းေနမိပါေတာ့သည္။

ကေနဒါစင္တာအလုပ္မႈေဆာင္မ်ားႏွင့္မိတ္ဆက္(၆)

ကုိေအာင္ၾကည္စုိး  ကေနဒါစင္တာေဘ႑ာေရးႏွင့္ျပည္သူ႕ဆက္ဆံေရး
ကုိေအာင္ၾကည္စုိးသည္ ၊  ေက်းလက္ေဒသဖြင့္ၿဖုိးေရး ကေနဒါစင္တာ၏ ဘ႑ာေရးႏွင့္ျပည္သူ႕ဆက္ဆံေရးကုိ အဓိက ဦးေဆာင္ လုပ္ကုိင္ေနသူျဖစ္သည္။

ကုိေအာင္ၾကည္စုိးသည္ ကေနဒါစင္တာ တည္ရွိရာ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမုိ႕ ၊ သနပ္ပင္ရြာတြင္ ေမြးဖြားသည္။ အေျခခံမူလတန္းပညာကုိ ေမြးရပ္ဇာတိ သနပ္ပင္ရြာ တြင္ သင္ၾကားေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး အလယ္တန္း ပညာကုိ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမုိ႕နယ္ ကမ္းျဖဴရြာတြင္ သင္ၾကားေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။

အထက္တန္းပညာကုိ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း အမွတ္(၁) အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး ၊ မိတၳီလာအေဝသင္တကၠသုိလ္မွ သမိုင္းအဓိကဘာသာျဖင့္ ဘီေအဘြဲ႕ ရရွိခဲ့သည္။

ဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ လက္ရွိအခ်ိန္အထိ ပုဂံေညာင္ဦး/ ေက်ာင္းပန္းေတာင္းၿမုိ႕နယ္ေျမစာရင္း ဦးစီးဌာနတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္လွ်က္ရွိသည္။
အားလပ္ေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္   ေမြးရပ္ဇာတိေျမျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ရြာႏွင့္ ရြားနီစပ္ရွိ ရြာေပါင္း (၁၀) ရြာ၏  ေက်းလက္က်န္းမာေရးကုိ  ေဆာင္ရြက္ေနသူျဖစ္သည္။

ကုိေအာင္ၾကည္စုိးသည္ ၊ ကေနဒါစင္တာ၏ ေရးရွည္ေအာင္ျမင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အစဥ္တက် ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး ၊  သနပ္ပင္ရြာ၏ ေက်းလက္ ပညာေရးကုိ ကူညီေသာ အားျဖင့္  ကြယ္လြန္သူ ဖခင္ျဖစ္သူ မူလတန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ရည္စူး၍  ေက်းရြာ မူလြန္ေခၚေသာ   အလယ္တန္းပညာကုိ သင္ၾကားႏုိင္ရန္ မူလြန္းတြဲဖက္အလယ္တန္းေက်ာင္းကုိ ဦးစီးလုပ္ေနသူျဖစ္သည္။
ထုိ႔အျပင္ ေက်းလက္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ မူလတန္းႀကုိးေက်ာင္းကုိ ဖြင့္ႏုိင္ရန္ ဦးေဆာင္ေနသူလည္း ျဖစ္သည္။

ကုိေအာင္ၾကည္စုိးသည္ ကေနဒါစင္တာ၏ ပထမဆုံးဖြင့္လွစ္မည့္ ေႏြရာသီေက်းလက္ေဒသပညာေရး အဂၤလိပ္စာသင္တန္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေန ေသာ ျပည္သူ႔ ဆက္ဆံေရး စည္းရုံးေရးမွဴးလည္းျဖစ္သည္။
ဆက္သြယ္ရန္ ဖုန္း
+95 9 334 61073

Why Open Canada Centre in Myanmar

1)      11.01.2015 Sunday at midnight:

  The Executive Committee of Canada centre, traveled to Myanmar to support  the  Rural  Myanmar Education and  Health.

Even though I haven't had a chance to be directly involved in this noble journey, I'm really happy and appreciated our entire donations going to the rural Myanmar Education and Health.

In Canada, I pay two dollars and more for a cup of Starbucks coffee. If I drink two cups per day, I have to pay five dollars per day.  Now, I decided to save daily five dollar rather than drinking coffee. These coffees will worth five dollars for the Rural Myanmar Education, Health.

2)

 The idea of the rural development has appeared last 2012, when I was visiting my hometown.  I have heard of my niece’s sad news that she couldn’t attend high school because of her parent couldn’t afford it.

When I started my Buddhist missionary aboard, she was one year old.

I returned to Burma in last 2012, she is already a 12-year-old in the grade seven.

 Even though she  haven’t seen  me  long 12-years, distant from hometown, she came to  see  me friendly at Yangon airport  as soon as I arrived from abroad.   I think, it is blood speaking, after we have talked in conversation, she told to me what she wanted to be. She said: she has to quit after grade seven in village, because of her parent can’t afford to attend high school in town.

Her father passed away, when she was one year of age. The family left three daughters and one son. I took a responsibility to ordain a son as a novice at that time.

When I felt this kind of sadness, I granted to support her continuing education at Yangon.  She was so happy and said: I’ll tell her mom she will be continuing her higher education.

After I returned to Canada, I asked her, 'do you have plan to continuing education at Yangon’, she said, she hasen’t changed to attend high school because no one would help her mother with household shores.

I feel really sad that my niece was back to darkness.  

   

3)

 On November of 2014, my beloved mother passed away, after her funeral service, all my brother and sister agreed to donate my mother’s house and land for Rural Development in Myanmar.

Now, I am really glad to see, the Canada Centre will be for those who can’t afford for their education and health like my nice in the rural Myanmar. The first group of Centers Promoters Association of Canada Centre will donate school aid the rural areas.

When our mission is accomplished, we will bring together all the hopeless children and light up together with knowledge, and capability and progress in this darkness area that the rural Myanmar.

Mission to Nation

Last Sunday, we received a phone call from the Canada Centre Coordinator Ko Han Nyunt from Yangon.

He had passed on the news that due to the support efforts coordinated and delivered through the Canada Centre  Foundation, Ma Nyunt Than from the village of Thanut Pin, who has been suffering from renal complications has greatly improved and has actually returned to her family at the village.

For those communities that have little education and access to health in the rural areas, our ability to provide support from afar and overseas through the Canada Centre has brought great joy and accomplishment to  us.

Even though our individual contributions are small on their own, as each individual vapor mist come together to create a beautiful rainbow, our collective efforts will create great improvements to these communities and we can all take joy in our small contributions.

Ma Nyunt Than, who is mentioned earlier, did not have access to the Hospital services to improve on her renal condition relating to a Liver disease. As a result, she had been resulting to the traditional medicines but her conditions had been deteriorating to critical phases. Her suffering had been great due to this declining condition.

Attempts to take her to the Hospitals in Yangon had been thought of but could not happen due to the lack of financial support.

Earlier in 2015, when delegations from the Canada Centre were visiting to the communities, their focused planning and commitment to improve the education and access to health have resulted in the direct contribution to the improvement of the healthcare for people like Ma Nyunt Than.

A sum of five thousand ( 500,000)  Kyat was administered to focus on helping Ma Nyunt Than at the time when she was needing the care the most and effective care was able to be provided in Yangon. Her return to the wellbeing and subsequent discharge and return to the community is one of the great success stories of the effectiveness of the Centre.

To all the patrons from within and abroad who have been and continuing to support the efforts of the Canada Centre, we would like to share this great news story with all of you and would like to Thank you for your great deeds.

May Buddha blessing upon all!

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္မိတ္ဆက္(၅)

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားမိတ္ဆက္(5)

COORDINATORS:  School Principal  U Thein Win
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာျကီးဦးသိန္းဝင္းသည္ ကေနဒါစင္တာ တည္ရွိ သနပၸင္ရြာတြင္ ေနထုိင္၍ ကေနဒါစင္တာ အဓိက စီမံကိန္းမ်ားျဖစ္ေသာ ေက်းလက္ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ကေနဒါစင္တာ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အဓိကအားႀကဳိးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူျဖစ္သည္။

ဦးသိန္းဝင္းသည္ ၁၉၈၄ ခုနွစ္တြင္ ပုပၸါးတြဲဘက္ အ ထ ကမွ တကၠသုိလဝင္္စာေမးပြဲေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။
၁၉၉၁ ခုနွစ္တြင္ မႏၱေလးအေဝးသင္တကၠသိုလ္ သမုိင္းအဓိကျဖင့္ ဘီေအဘြဲ႕ကုိရရွိခဲ့သည္။
ဘြဲ႕ရၿပီးေနာက္ ကခ်င္ျပည္နယ္၌ လက္ေထာက္ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ (၄)ႏွစ္ၾကာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။

ထုိ႕ေနာက္ ေတာင္သာၿမဳိ႕နယ္ ကမၼတဲေက်းရြာတြင္  (၆) ႏွစ္ၾကာ မူလတန္းေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
၁၉၉၅ -၁၉၉၆ -ခုႏွစ္တြင္  အလယ္တန္း သင္ျပဆရာ သင္တန္းကုိေအာင္ျမင္သည္။

ထုိ႔ေနာက္ ေမြးရပ္ဇာတိျဖစ္ေသာ သနပ္ပင္ရြာသုိ႔ မူလတန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာအျဖစ္ ေျပာင္းေရြ႕တာဝန္ ထမ္းေဆာင္သည္။
  ေမြးရပ္ဇာတိေျမတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္မွာ (၁၈) ႏွစ္ရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းဆရာ ဦးသိန္းဝင္းသည္ ဇနီးျဖစ္သူ ေက်ာင္းဆရာမ ေဒၚလွျမင့္ႏွင့္ ကေနဒါစင္တာ၏ စီမံကိန္း လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ေသာ ေက်းလက္ေဒသ ဖြင့္ၿဖုိးေရးကုိ   လုပ္အားေပး ကူညီေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည္။

ယခုႏွစ္ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ ..  ကေနဒါစင္တာတည္ရွိရာ ရြာမ်ားမွ လူငယ္မ်ားအား အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းပုိ႔ခ်ေပးရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည္။

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္မိတ္ဆက္ (၃) ရန္ကုန္

COORDINATOR: KO HAN NYUNT (YANGON)
ကုိဟန္ညြန္႕သည္ မႏၲေလးတုိင္း ၊ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမဳိ႕နယ္၊ သနပၸင္ရြာတြင္ ၊ ေမြးဖြားသည္။
ကေနဒါစင္တာတည္ေဆာက္ရန္ ေျမေနရာႏွင့္အိမ္ကုိ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ဦးငယ္ေမာင္+ေဒၚခင္ျမတုိ႔၏ အငယ္ဆုံးသားျဖစ္သည္။

ပရဟိတလုပ္ငန္း ၊အမ်ားအက်ဳိးျပဳလုပ္မ်ားကုိ အထူးစိတ္ဝင္စားေလ့ရွိၿပီး ၊  သူေနထုိင္ရာ ရန္ကုန္ ၊ဒဂုံအေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း ဆင္ေျခပုံံရပ္တြင္ ၊ ရပ္ကြက္သူ/သားမ်ား သုံးေရအဆင္ေျပေစရန္  ေရစက္ေထာင္၍  ရပ္ကြက္သူ / ရပ္ကြက္သားမ်ားအား ေရအလွဴကုိ ေန႔တုိင္းလုိလုိ အျမဲေပးလွဴေလ့ရွိသည္။
ကုိဟံညြန္႔သည္ ဒဂုံအေရွ႕ေျမာက္ပုိင္းတြင္ ဇနီးျဖစ္သူ မသူဇာေအးျဖင့္ ကုိယ္ပုိင္စီးပြားေရးကုိ လုပ္ကုိင္သည္။

၂၀၁၅-ခု ဇႏၷဝါရီလက ကေနဒါႏုိင္ငံ၊ဗန္ကူးဘားၿမုိ႕မွ ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ား ၊ ကေနဒါစင္တာ ရွိရာ သနပ္ပင္ရြာသြားေရာက္ခုိက္ ၊ ရန္ကုန္မွ ကုိယ္ပုိင္လုပ္ငန္းကုိ ျဖတ္ေတာက္ကာ ၊သနပ္ပင္ ရြာသုိ႔အေရာက္သြား၍ ကေနဒါစင္တာျဖစ္ေျမာက္ေရးကုိ အားႀကုိးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

ကုိဟံညြန္႔သည္ .. ျပည္ပအလွဴရွင္မ်ား  သတင္းစကားႏွင့္ ၊ ျပည္တြင္းရွိကေနဒါစင္တာ လုပ္ငန္းတုိးတက္မႈ အေျခအေနမ်ားကုိ ေနစဥ္မပ်က္ တယ္လီဖုန္း ၊ facebook viber စသည္ျဖင့္ သတင္းဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္း ေငြအလႊဲအေျပာင္းလုပ္ငန္းကုိ ၊ မဝင္းဝင္းခ်ုိႏွင့္အတူေဆာင္ရြက္သည္။ သူကုိယ္တုိင္းလည္း ကေနဒါစင္တာ ပညာေရးႏွင့္ အေဆာက္အဦးအတြက္  ျမန္မာက်ပ္ ၅-သိန္း လွဴဒါန္းၿပီးျဖစ္သည္။

ကုိဟံညြန္႕သည္ ကေနဒါစင္တာေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ကုိယ္ေရာစိတ္ပါ  တက္တက္ႂကြႂကြ ေဆာင္ရြက္သူျဖစ္သည္။

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္မိတ္ဆက္(၄ ရန္ကုန္

COORDINATORS:  U NYI NYI AUNG AND DAW WIN WIN CHO
ေဒၚဝင္းဝင္းခ်ုိသည္  ရန္ကုန္တိုင္း လွည္းကူးျမိဳ႕ နယ္ ဒါးပိန္ျမိဳ႕တြင္ေမြးဖြားသည္။ အေျခခံ မူလတန္းပညာကုိ ဒါးပိန္ျမိဳ႕  အ မ က မွာ ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး အလယ္တန္းပညာကုိ ကို အ လ က (၄ ) ရန္ကင္းမွာသင္ၾကားခဲ့သည္။  အထက္တန္းပညာကို ရန္ကုန္  အ ထ က (၂)သဃၤန္းက်ြန္းမွာဆက္လက္သင္ၾကားေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။

၁၉၉၂ တြင္  ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ပင္မမွ ျမန္မာစာအဓိကနဲ႔  B.A (Myanmar) ရရွိခဲ့ၿပီး  ၁၉၈၈-၁၉၉၄ ခုႏွစ္မ်ားအထိ  ျမန္မာႏုိင္ငံ က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာန တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။

၂၀၀၂-ခုႏွစ္တြင္ မဟာသႏၲိသုခသာသနာျပဳေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၌ သားႏွင့္သမီးအား ရွင္ျပဳနားသအလွဴမဂၤလာပြဲတြင္ ၊ ကေနဒါႏုိင္ငံ၊ ဗန္ကူးဘားၿမုိ႕ ဗုဒၶရံသီဆရာေတာ္အား သိပ္ထပ္မဂ္လာျပဳလုပ္ကပစၥည္းေလးပါးရဟန္းဒကာအျဖစ္ခံယူခဲ့သည္။

ဆရာေတာ္ႏွင့္ႏွစ္အေတာ္ၾကာ အဆက္အသြယ္ပ်က္သြားၿပီးေနာက္ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္ ဆရာေတာ္ျမန္မာျပန္ေရာက္မွ အဆက္သြယ္ရကာ ..ဆရာေတာ္၏ ျပည္တြင္း သာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို အာႀကဳိးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ေနသူျဖစ္သည္။

မဝင္းဝင္းခ်ုိး၏ ကေနဒါစင္တာ အဓိကတာဝန္မွာ ႏုိင္ငံတကာမွ အလွဴရွင္မ်ား၊  ႏုိင္ငံတကာမွ ျမန္မာျပည္သုိ႔ေရာက္ရွိလာ ေသာ  ကေနဒါစင္တာ အဖြဲ႕ဝင္ အလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ခ်က္အားလုံးကုိ ေဆာင္ရြက္ ေပးလွ်က္ရွိသည္။

ကေနဒါစင္တာအတြက္  သနပ္ပင္ရြာရွိ အလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္ ခ်ိပ္ဆက္ကာ ၊ဘ႑ာထိမ္း ေငြးစားရင္းစစ္ လုပ္ငန္းမ်ား ကုိလည္း လုပ္ေဆာင္ေပးလွ်က္ရွိသည္။
မဝင္းဝင္းခ်ုိသည္ ျပည္သူ႕အက်ုိးျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကုိ အထူးစိတ္ဝင္စားၿပီး  ကေနဒါစင္တာေအာင္ျမင္ေရး လုပ္ငန္းကုိ ျပည္တြင္းမွာအာသြန္ခြန္စုိက္  ေဆာင္ရြက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ေဒၚဝင္းဝင္းခ်ုိသည္ မိတ္ေဆြမ်ားအား ကေနဒါစင္တာအသင္းဝင္ျဖစ္ေရး ဦးေဆာင္စည္းရုံး၍  ကေနဒါစင္တာလူမႈေရးအသင္းအတြက္ ဘ႑ာေငြမ်ားကုိ ရွာေဖြးေပးသူျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အထူးနိမ့္က်လွ်က္ရိွိေသာ ေက်းလက္ေဒသ ပညာေရး ၊က်န္းမာေရး အထူးျမွင့္တင္လုိသူျဖစ္၍ ၊ ကေနဒါစင္တာ၏ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ရန္ အားသြန္ခြန္စုိက္ ေဆာင္ရြက္ေနသူျဖစ္သည္။

ေဒၚဝင္းဝင္းခ်ဳိသည္ ခင္ပြန္း ဦးညီညီေအာင္  သားသမီးႏွစ္ဦးႏွင့္ ဦးဝိစာရအိမ္ယာ ဒဂံုျမိဳ႕နယ္ ေနထိုင္သည္။

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားမိတ္ဆက္(2)

CO-FOUNDER: KO SEIN TUN AND DAW KHIN LAY MU
ကုိစိန္းထြန္းသည္ ၊ မေကြးတုိင္း ၊မေကြၿမုိ႕တြင္ေမြးဖြားသည္။
မေကြးၿမုိ႕မေက်ာင္းတြင္ အလယ္တန္းပညာအထိ သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၊မေကြးအထက (၁)မွ အထက္တန္းပညာကုိ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။

၁၉၈၇-ႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ   Chemistry ဘာသာရပ္ျဖင့္ BSc ဘြဲ႕ရရွိခဲ့သည္။
ဘြဲ႕ရၿပီး မိဘမ်ားလုပ္ငန္းျဖစ္သည့္  မေကြးသမာဓိဆီစက္လုပ္ငန္း၊ သမာဓီေအာင္ဘာေလ ထီလုပ္ငန္းတုိ႔ကုိ ဦးေဆာင္လုပ္ကုိင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၈၉-ခုႏွစ္တြင္ ကေနဒါႏုိင္င္ဗန္ကူးဘားသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

ကေနဒါနုိင္ငံတြင္ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚခင္ေလးမႈႏွင့္တူ ကုုိယ္စီးပြားလုပ္ငန္း ဆူရွိဆုိင္ဖြင့္၍  စီးပြားေရး လုပ္ကုိင္ရင္း လူမႈေရး ဘာသာေရးတုိ႔တုိ႔ကုိ ရေသာအားလပ္ခ်ိန္မ်ားတြင္  ပါဝင္ေဆာင္ကူညီေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည္။

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာအသင္း၏ ဒုတိသက္တမ္းမွစ၍ ယခုလက္ရွိအခ်ိိန္အထိ အသင္းႀကီး၏ဥကၠ႒တာဝန္ကုိ ထမ္းေဆာင္ၿပီး ၊ဗုဒၶဘာသာျပန္ပြားေရးကုိ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ရွိသည္။
ဦးစိန္းထြန္းႏွင္ေဒၚခင္ေလးမႈတြင္ သားႏွစ္ေယာက္ထြန္းခဲ့ၿပီး ေလာေလာဆယ္တြင္ သားႏွစ္ေယာက္လုံး ကေနဒါႏိုင္ငံ တကၠသုိလ္ႀကီးမ်ား၌ တကၠသုိလ္ပညာရပ္မ်ားကုိ ဆီးပူးေလ့လာဆဲျဖစ္သည္။

ဦးစိန္းထြန္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံေက်းလက္ေဒသဖြင့္ၿဖုိးေရး ကေနဒါစင္တာေဖာင္ေဒးရွင္းတြင္ အားႀကုိးမာန္တက္ ၊ ဆရာဒကာ လက္တြဲ႕ကာ  ျမန္မာႏုိင္င္ငံ  ျပည္သူ႔ပညာေရး က်န္းမာေရးတုိးတက္ေစရန္ ပူးတြဲေဆာင္ရြက္ေနသူျဖစ္သည္။

ဦးစိန္းထြန္း၏ ဇနီး ေဒၚခင္ေလးမႈသည္  ရန္ကုန္၊လသာလမ္းတြင္းေမြးဖြားၿပီး လာသာ (၁) တြင္ အထက္တန္းပညာကုိ ေအာင္ျမင္သည္   ၁၉၈၇-ခုႏွစ္တြင္  ဦးစိန္းထြန္းႏွင့္တူ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ (BSc Chemistry) ဘြဲ႕ကုိရရွိသည္။

၁၉၉၁-ခုႏွစ္တြင္ ကေနဒါႏုိင္ငံသုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး  ခင္ပြန္းျဖစ္သူႏွင့္ လက္တြဲကာ ကုိယ္ပုိင္ ဆူရွိဆုုိင္လုပ္ငန္းကုိ ဦးစီးလုပ္ကုိင္ေနသူျဖစ္သည္။

၂၀၀၉-ခုႏွစ္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာအသင္း၊ဗန္ကူးဘား စတင္တည္ေထာင္ကတည္းက ၊ အသင္းဘ႑ာေရးကိစၥမ်ား အတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိၿပီး ၊ အသင္း၏ လစဥ္ပြဲေတာ္မ်ား၊ အခါရက္ႀကီးမ်ားတြင္ အတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိသည္။

ကေနဒါစင္တာေဖာင္ေဒးရွင္းေအာင္ျမင္ေရးအတြက္လည္း အားႀကဳိးမာန္တက္ေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိၿပီး
ျမန္မာႏုိင္ငံ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးႏွင့္ ႏွိမ့္က်ေသာ ျပည္သူက်န္းမာေရး၊ က်န္းမာေရး ျမွင့္တင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အထူးစိတ္ဝင္စားသူျဖစ္သည္။

ကေနဒါစင္အုတ္တံတုိင္းအလွဴရွင္မ်ား(၁)

၁)ကြန္လြန္သူဦးေအာင္လႈိင္ အားရည္စူး၍ သမီးမသီသီခုိင္ႏွင့္ေမာင္ႏွမမ်ား

(10) ခန္း တုိရန္တုိ၊ ကေနဒါ

၂)ကုိသိန္းထြဋ္သန္႔+မသီသီခုိင္မိသားစု တုိရန္တုိ၊ကေနဒါ (တစ္ခန္း)

၃) ကြယ္လြန္သူဦးေအာင္ျမင့္အားရည္စူး၍က်န္ရစ္သူေဒၚျမျမႏွင့္သားသမီမ်ား အေမရိကန္ ( ၂-ခန္း)

၄) ကြယ္လြန္သူဦးၾကဴးစိန္အားရည္စူး၍ ေဒၚၾကင္ခႏွင့္သားသမီးမ်ား ဗန္ကူးဘား ၊ကေနဒါ (၂-ခန္း)

၅) ကုိစိန္ထြန္း+မခင္ေလးမူႏွင့္သားမ်ား ၊ဗန္ကူးဘား ၊ကေနဒါ (၁-ခန္း)

၆) ေဒၚဝါဝါၾကည္မိသားစု၊ ရန္ကုန္တုိင္း ရန္ကင္းၿမဳိ႕အမွတ္ ၃၄ ေရႊယင္းမာလမ္းရန္ကုန္ (တစ္ခန္း)

၇) ဦးစိန္ပို+ေဒၚရင္မိသားစု ၊ကန္ေတာ္ေလး၊ ရန္ကုန္ ( တစ္ခန္း)

၈) ကုိဟန္စန္ခ်ဳး+မခင္ျဖဴဝင္းမိသားစု တုိရန္တုိ၊ကေနဒါ (တစ္ခန္း)

၁၀) ဦးညြန္႔ေအာင္+ မသန္းသန္းခ်ဳိ ၊ ကေနဒါ (၂)ခန္း

၁၁) ရဟန္းဒကာဦးညီညီေအာင္+ ရဟန္းအမမဝင္းဝင္းခ်ုိ ရန္ကုန္ (၁)ခန္း

၁၂) ဦးသန္းလြင္+ေဒၚရင္ရင္ေအး (သား) မင္းသန္းတင္မိသားစု ေရႊတိဂုံဘုရားလမ္း၊ရန္ကုန္( တစ္ခန္း)

၁၃) ကြယ္လြန္သူမိခင္ႀကီးေဒၚခင္ျမအားရည္စူး၍ကေနဒါဆရာေတာ္ႏွင့္ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမမ်ား (၁)ခန္း

၁၃) ကြယ္လြန္သူဖခင္ႀကီးဦးငယ္ေမာင္အားရည္စူး၍ ကေနဒါဆရာေတာ္ႏွင့္ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမမ်ား -၁

၁၅) ဦးေအာင္သန္႕ ေဒါ္ေအးေအးေအာင္ သမီးခင္ယမံုေအာင္ သား စိုးစံေအာင္

မိသားစု ၊ စက္စကာတြန္း ၊ကေနဒါ (၂)

၁၈) ရဟန္းဒကာဦးေရႊေအာင္+ေဒၚေအးေအးမာႏွင့္ကေနဒါဆရာေတာ္ (၁)ခန္း ရန္ကုန္

၁၉) ရဟန္းဒကာေဒၚအုန္းၾကည္၊ေဒၚအုန္းရီႏွင့္ကေနဒါဆရာေတာ္ (၁)ခန္း ျမင္းျခံ

၂၀) ကြန္လြန္သူ ဦးစုိးျမင့္+ေဒၚက်င္ေမတုိ႔ါအားရည္စူး၍ ကုိေက်ာ္စုိး ၊ကေနဒါ

၂၁) ရဟန္းမယ္ေတာ္ကြယ္လြန္သူ ေတာင္စြန္းဆရာဦးစံေဖႏွင့္ေဒၚစြမ္တီ ၊ပဲခူး (၁)ခန္း

၂၂) ကြယ္လြန္သူ အဘဦးထြန္းရွင္အားရည္စူး၍ ကုိေဇာ္မ်ုိးလြင္+မမုိးမုိးခုိင္

ဗန္ကူးဘား ကေနဒါ (၁)

၂၃) ကြယ္လြန္သူ ဦးသန္းျမင့္အားရည္စူး၍ ကုိေဇာ္မ်ုိးလြင္+မမုိးမုိးခုိင္ ဗန္ကူးဘား ကေနဒါ (၁)

၂၄) ကြယ္လြန္သူႀကီးေတာ္ေဒၚႀကဳိင္အားရည္စူး၍ ကုိေဇာ္မ်ုိးလြင္+မမုိးမုိးခုိင္ ဗန္ကူးဘား ကေနဒါ (၁)

၂၅) ကြယ္လြန္သူေဒၚျမင့္စိန္အားရည္စူး၍ ကုိေဇာ္မ်ုိးလြင္+မမုိးမုိးခုိင္ ဗန္ကူးဘား ကေနဒါ (၁)

၁၆) မမုိးမုိးႏွင့္သမီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ Sophia moe ,Julia moe ဗန္ကူးဘား၊ကေနဒါ (၅-ခန္း)

၁ရ) ႀကီးႀကီး + မိငယ္  တစ္ခန္ ဗန္ကူးဘား၊ကေနဒါ

၁၈) ေဒၚလွႏုရီ သမီး မသန္းျမတ္ခို္င္   ၄-ခန္း ဗန္ကူးဘား ၊ကေနဒါ

၁၉) ကုိဟံညြန္႕+မသီတာမိသားစု  သံပန္းတံခါး  ၂သိန္းခြဲ

၂၀) ကေနဒါစင္တာ အလူမီနီယံမုဥ္ဦးအလ်ဴရွင္
နစ္ဖက္ေသာ မိဘမ်ားအား အမႈထား၍ ဦးေအာင္ေနလင္းထြန္း နင့္ ဇနီး ေဒၚတိုးတိုးခိုင္ သား ေမာင္မိုးေဝ ( leo ) သမီး မသဲသဲငယ္ ( katrina sun ) မိသားစု ေကာင္းမႈ့

 

Opening Canada Centre in Myanmar

When the announcement on Facebook of the plan for Canada Centre, in support of Rural Myanmar Education and Health, to be opened in Myanmar, all my near and dear friends from near and afar as well as the devotees expressed a lot of interest in support of this noble project.

Purpose
For those of us who have settled in Canada, we are always happy to donate together to support our old friends who are working for freedom and prosperity in Myanmar.

We always want to show solidarity and support various causes and services such as the Storm Nargis devastation in the Irrawaddy region, Mithila’s crisis, Latpatoung Mountain’s crisis, Rakhing uprising, to humanitarian free funeral services led by Kyaw Thu.

When such issues arise, our experiences have shown that, with the lack of local communication centre, it is difficult to communicate and donate to the regions and people that have been effected and also the donors become less interested in our contributions due to lack of a cohesive coordination.

Therefore, “The Canada Centre” will be opened for all Myanmar Canadians where my beloved mother donated her house and land in Myanmar

Canadian religious hall (Dhammaram)

The name of Canada Centre term is easy to reference for the Canadians and The Myanmar villagers also can be called Canadian religious hall.
When the Canada Centre is completed, initially, the center will be able support social and educational services for the ten villages in the surrounding area.

Short teams Dharma classes

In 2015 May, The Canada centre will open Dhamma class for adults and youths led by Dr. Nandavumsa from The United States, Texas.
Afterwards, the Center will be opened to provide both Dharma study programs as well as opened to the studies to improve Health and Education of Rural Myanmar.

Educating the people and youth of rural Myanmar with modern knowledge, know-how, and skills that are relevant to developing economic and social sustainability is the key focus of the Canadian Centre.

We are very excited about this noble and wonderful journey that we strongly believe will enable prosperity for many generations of Myanmar people in the rural regions for now and the future.
We would appreciate any support to this noble cause.

ကေနဒါစင္တာအလုပ္အမႈေဆာင္မ်ားႏွင့္မိတ္ဆက္(၁)

FOUNDER: CANADA CENTRE FOUNDATION
အရွင္ေဃာသက(သာသနဓဇဓမၼာစရိယ)
ဗုဒၶရံသီဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း ၊ ဗန္ကူးဘားကေနဒါ

မႏၲေလးတုိင္း၊ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမုိ႕နယ္၊ သနပ္ပင္ရြာေမြးဖြားသည္။
သနပ္ပင္ရြာတြင္ မူလတန္းပညာကုိ သင္ၾကားၿပီးေနာက္၊ သနပ္ပင္ရြာတြင္ အလယ္တန္းေက်ာင္းမရွိ၍ ၊ တြဲဖက္အလယ္ တန္းေက်ာင္းရွိရာ ခါးပါတ္ရြာတြင္ သတၱမတန္းအထိ ေလာကီပညာကုိ ဆီးပူးေလ့လားခဲ့သည္။

ထုိ႔ေနာက္ သာသနာေဘာင္သုိ႔ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး
 ျမင္းျခံၿမုိ႕ ေဇယ်ာလကၤာရပရိယတၱိစာသင္တုိက္၌ ၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ ဆရာေတာ္ဦးကိတၱိထံတြင္ အႀကီးတန္းေအာင္ျမင္သည္အထိ ေလာကုတၱရာပညာမ်ားကုိ ဆီးပူေလ့လာခဲ့သည္၊  ၁၈၈၉-ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးကိတၱိကုိ ဥပဇၩယ္ျပဳ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူသည္။

ထ႔ုိေနာက္ ဓမၼာစရိယ ( စာခ်တန္း) ပညာကုိေလ့လာရန္း  ပဲခူး သာသနာ့မ႑ဳိ္င္ေက်ာင္းတုိက္၊ ရန္ကုန္ ၊ ဗဟန္း ဝိသုဒၶါရုံးေက်ာင္းတုိက္တုိ႔၌  အထက္တန္းစာမ်ားကုိေလ့လာရင္း ၁၉၉၆-ခုႏွစ္ ဓမၼာစရိယဘြဲ႕ကုိ ရရွိေတာ္မူသည္။

ထုိ႔ေနာက္ အဂၤလိပ္စာကုိ ဆက္လက္ေလ့လာလုိ၍
 ႏုိင္ငံေတာ္ပရိယတၱိသာသနာတကၠသုိလ္တြင္ ေလာကီ/ေလာကုတၱပညာမ်ားကုိ ေလးႏွစ္တုိင္တုိင္ ဆက္လက္သင္ၾကားေလ့လာခဲ့သည္။ထုိေနာက္ သာေကတ သီရိမဂၤလာေက်ာင္းတြင္ စာခ်ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ၂-ႏွစ္ခန္႕တာဝန္ယူခဲ့သည္။

၁၉၉၉-နွစ္တြင္ ပီနန္/စကၤာပဆရေတာ္ဦးပညာဝံသ ဦးေဆာင္ဖြင့္လွစ္ေသာ မဟာသႏၲိသုချပည္ပသာသနာျပဳ သင္တန္းေက်ာင္းဖြင့္လွစ္ေသာအခါ ပထမပတ္သင္တန္းသားအျဖစ္ တက္ေရာက္ခြင့္ရၿပီး ၂-ႏွစ္တုိင္တုိင္ အဂၤလိပ္စာ၊တရုတ္စာ ၊ကြန္ပ်ဳတာတုိ႔ကုိေလ့လာဆီးပူးေလလာခဲ့သည္။

၂၀၀၂-ခုႏွစ္တြင္ တရုတ္စာႏွင့္မဟာယာနဗုဒၶဘာသာကုိေလ့လာရန္၊ထုိင္ဝမ္ ၊ ယန္ကြမ္းဗုဒၶတကၠသုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

၂၀၁၄-ခုႏွစ္တြင္ ထုိင္ဝမ္၊ကေနဒါဆရေတာ္ ဦးနႏၵဝံသ၏ ဦးေဆာင္ေခၚယူမႈ၊ တုိရန္တုိ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အသင္းႀကီး၏ ပင့္ေဆာင္မႈေၾကာင့္ တုိရန္တုိ မဟာဓမၼိက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

တုိရန္တုိ မဟာဓမၼိေက်ာင္းတြင္ ၅-ႏွစ္တုိင္တုိင္ လက္ေထာက္ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး၊ လူငယ္မ်ားအား ဗုဒၶဘာသသာ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းကုိ ပုိ႔ခ်ခဲ့သည္။

၂၀၀၉-ခုႏွစ္တြင္ ကေနဒါႏုိင္ငံေနထုိင္ခြင့္ေလွ်ာက္ထားရန္ ၊ ဗန္ကူးဘားသုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး  ဗန္ကူးဘား ျမန္မာမိသားစု၏ ပင္ေဆာင္မႈ၊ ထုိင္ဝမ္၊ကေနဒါဆရားေတာ္မ်ား၊ ပီနန္စကၤာပူဆရာေတာ္ဦးပညာဝံသတုိ႔၏ အားေပးခ်ီးေျမာက္မႈေၾကာင့္ ဗုဒၶရံသီဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ျဖစ္လာခဲ့သည္။

၂၀၁၄-ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ၊ေက်းဇူးရွင္မိခင္ႀကီးကြယ္လြန္သြားၿပီးေနာက္ မိခင္ႀကီးထားခဲ့ေသာ အိမ္ႏွင့္ေျမေနရာကုိ  ဖြင့္ၿဖုိးတုိတက္မႈအားနည္ေနေသာ ၊ ေဝးလံေခါင္းပါးေသာ ရြာအတြက္ အသုံးျပဳရန္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

ထုိေျမေနရာတြင္ ကေနဒါစင္တာတည္ေဆာက္၍ ဤရြာနားနီးရွိ ရြာေပါင္း (၁၀)ေက်ာ္အတြက္ ျပည္သူ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးကူညီေထာက္ပံ့ရန္  စီမံကိန္းဆြဲ၍ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီျဖစ္သည္။
ေလာေလာဆယ္  ထုိေဒသ၌ ကေနဒါစင္တာ လူမႈေရးအသင္၏  ေထာက္ပံ့လွူဒါန္းေငြေပါင္း (၁၀၄) သိန္းရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။

A Princess of Mars, Part One

Burmese Buddhist Society,BC: မြန္ျမတ္တဲ့ လွ်ပ္တျပက္ ကုသုိလ္

Burmese Buddhist Society,BC: မြန္ျမတ္တဲ့ လွ်ပ္တျပက္ ကုသုိလ္: ျမတ္စြာဘုရား သာဝတၱိျပည္ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနစဥ္အခါက ဒကာဒကာမေတြဟာဥပုသ္ေန႔ေရာက္ျပီဆုိရင္မနက္ပိုင္းမွာ အဝတ္ျဖဴေလးေတြဝတ္ၿပီး ဘုရားေက်ာင...

Burmese Buddhist Society,BC: ခ်စ္လြန္းလုိ႔ပါ

Burmese Buddhist Society,BC: ခ်စ္လြန္းလုိ႔ပါ: ၁) ကေလးဘဝ ၊မသိတတ္ခင္က အေမနဲ႔အေဖ စကားမ်ားၿပီး ရန္ျဖစ္ေတာ့ စိတ္ညစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အေမတကယ္ အေဖ့ကုိ မခ်စ္ေတာ့ဘူးလားလုိ႔၊ ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္မွ...

Burmese Buddhist Society,BC: သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံဂုဏ္ေတာ္

Burmese Buddhist Society,BC: သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံဂုဏ္ေတာ္: လူတုိ႔သည္ မိမိဆရာက ေတာ္သလုိ ေလ်ာ္သလုိ ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ ငါ့ဆရာပဲဟု လူပုံအလယ္မွာ ညြန္ျပရန္ အလြန္ဝန္းေလတတ္ၾကေပမယ့္   ဆရာက အသင္အျပေကာင္း အက်င္...

ရင္ခုံသံေလးေႏွးသြားၿပီ

၁။
"အေဖႀကီး..အေဖႀကီး...
သမီးကုိ ေရကူးသင္တန္းသြားပုိ႔ေတာ့မလုိ႔.. ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္တုိ႔ႏုိး အိပ္ရာကႏိုးလာရင္.. ေရခ်ဳိးေပးလုိက္ဦး၊ စားေသာက္ခန္းမွာလည္း ကေလးေတြအတြက္ စားစရာျပင္ထားတယ္ မုိက္ကရုိေဝ့ ( Microwave)
လုပ္ၿပီးေကြ်းလုိက္ဦးေနာ္.."

စေနေန႔နံက္ ၆-နာရီေက်ာ္ ၇-နာရီေလာက္.. သမီးကုိ ေရကူးသင္တန္းပုိ႔ဖုိ႕ျပင္ဆင္ေနတဲ့  အိမ္ရွင္ဇနီးရဲ့ အသံကုိ.. အိပ္ရာထဲမွ အတုိင္းတုိင္းၾကားေနရသည္။ ဇနီးက ေစားေစားထ မိသားစုအတြက္   ျပင္ဆင္သံေတြၾကားေနရေပမယ့္ မိမိက အိပ္ယာမွ မထျဖစ္ေသး၊  မေန႔က ေသာၾကာေန႔ဆုိေတာ့ အလုပ္မွာ ပင္ပန္းသမွ် ( Good Friday ) ေအးေအး ေဆးေဆးအနားယူကာ အိပ္ယာထဲမွာ ႏွက္ေနလုိက္သည္။

သမီးနဲ႔ဇနီးတုိ႔ ကားေမာင္းထြက္သြားတာမွ မၾကားေသး ေဟာ..! ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္ အမႊာႏွစ္ေကာင္ အိပ္ယာမွ ႏုိးလာၿပီ.. .။ သူတုိ႔ အိပ္ယာက ႏုိးတာနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္၊ သြားတုိက္၊ စသည္ကိစၥကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က လုပ္ေပးရျမဲ၊ အမႊာႏွစ္ေကာင္က..အသက္ ငါးႏွစ္ေလာက္ရွိေသာ္.. သူတုိ႔ကိစၥ အားလုံး မိဘေတြက ..လုပ္ေပးေနရတုန္ျဖစ္သည္။



“အေမ..အေမ..”

ေမာင္ႀကီး..ေမာင္ငယ္ အိပ္ယာက ႏုိးတာနဲ႔ သူတို႔အေမကုိ ေခၚၿပီ….။

သူတုိ႔ေလးေတြ တုိင္းတပါးမွာ ေမြးတယ္ဆုိေပမယ့္ .ျမန္မာ စကား   ေတာ့   ေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္သည္။

 သူတုိ႔အေမက ျမန္မာစကားကုိ ေကာင္း ေကာင္း သင္ေပးထားသည္။ သားႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အသံ ကုိၾကားေတာ့.. အိပ္ယာထဲမွာ ေကာင္းေကာင္း ႏွက္ေနလုိ႔ မရေတာ့..သူတုိ႔ရဲ့ ကိစၥဝိစၥေတြကုိ   ေဆာက္ရြက္ေပး ရမည္ မဟုတ္လား..။

“လာ..လာ..သားႀကီးန႔ဲသားငယ္.. ေမေမႀကီးက မမကုိ ေရကူူးသင္တန္း သြားပုိ႔တယ္..    ေဖေဖလာၿပီ..ေဖေဖလာၿပီ”

သူတုိ႔ေလးေတြ အိပ္ယာကႏုိးတာနဲ႔ ကိစၥဝိစၥအားလုံး ေဆာင္ရြက္ေပးရပါေတာ့သည္။   ႏုိင္ငံျခား တုိင္းျပည္မွာ ကေလးတစ္ေယာက္ တာဝန္က သိပ္ႀကီးသား.။ေက်ာင္းသြား၊ေက်ာင္းျပန္ ႀကဳိပုိ႔ရသည္။   အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္ကုိ အိမ္မွာ ထားခဲ့လုိ႔မရ..   ျမန္မာျပည္မွာဆုုိ..   ေလး၊ငါးႏွစ္ေယာက္ဆုိ အိမ္းနီးနားခ်င္း ကေလးေတြနဲ႔အတူ    ေဆာ့ကစားလုိ႔ လႊတ္ထားလုိ႔ရၿပီ။

ဒီမွာကေတာ့ (၁၂) တုိင္းေအာင္ ကေလးေတြကုိ အိမ္မွာ ထားခဲ့လုိ႔မရ.. ။ ကေလးကိစၥက တာဝန္သိပ္ႀကိးလွပါသည္။  တခ်ဳိ႕ကေနဒီယန္ေတြဆုိ ကေလးခ်စ္ေသာ္လည္း ကေလးတာဝန္ႀကီးလုိ႔ ကေလး မယူလုိၾက..။ တခါတေလ… အိမ္ကဇနီးေတာင္ ၿငီးျငဴတတ္လာၿပီ။ အခ်ဳိ႕က.. အိမ္ရွင္ဇနီးကုိ..သူငယ္ခ်င္းေတြက  “မင္းတုိ႔ သိပ္ကံေကာင္း တယ္ေနာ္..သမီးတစ္ေယာက္ .. သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုေလးတဲ့” ဒီလုိေျပာေတာ့..ဇနီးသည္က မထိ တထိနဲ႔.. “ကေလးဆုိ  တစ္ေယာက္မွ မယူခ်င္ေတာ့ပါဘူး.. သူတုိ႔ကုိ   ျပဳစု    ေစာင့္ေရွာက္  ၾကည့္ရတာ ေမာလွၿပီး”တဲ့။

ဇနီး ၿငီးမယ္ဆုိလဲ  ၿငီးစရာပါ...။

အိမ္မွာ..ေမာင္ႀကီး..ေမာင္ငယ္ ညီအကုိႏွစ္ေယာက္က အဆုိးဆုံး… တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ဆုံးမဖုိ႔ အနည္ငယ္ ရုိက္လုိက္ရင္.. ႏွစ္ေယာက္လုံး အသံျပဲႀကီးနဲ႔ ငုိၿပီ။  အိမ္မွာ.. ဇနီးလဲ မရွင္းႏုိင္ေတာ့။ သူတုိ႔   ႏွစ္ေယာက္ ေဆာ့ထားတာ ပြစာက်ဲလုိ႔..။

အိမ္ရွင္ဇနီးက..တခါတေလ စိတ္ကုန္ေတာ့ ..အမႊာႏွစ္ေကာင္ကုိ ေအာ္လုိက္ ၊ ေငါက္လုိက္..ရိုက္လုိက္နဲ႔..  တခါခါၾကေတာ့လဲ သူပဲ အမႊြာႏွစ္ေကာင္ကုိ.. နမ္းရျပန္ၿပီး..အခ်စ္ေတြ ပုိရရန္ျပန္ၿပီ။ ဒါကုိ   ေတ႔ြျမင္ေနတဲ့ သမီးႀကီးက.. “ေမေမပဲ..ေမာင္ေလးေတြကုိ ခုနရုိက္တယ္.. ခုေတာ့ နမ္းျပန္ၿပီးတဲ့”

သားႏွစ္ေယာက္ကုိ နံက္အိပ္ယာထ ေရးခ်ဳိးေပးရင္း.. အတိတ္က..က်ေနာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ ဇနီး အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကုိျပန္ေျပာင္း   ျမင္ေယာက္လာသည္။

က်ေနာ္က.ကေနဒါႏုိင္ငံကုိ အရင္ေရာက္လာသည္..။ ေရာက္စကေတာ့ ..ညီမ ပါမလာေသ.း.။  ညီမက ထုိင္းမွာ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ေရာက္စက အရြယ္ေကာင္းတုန္းဆုိေတာ့ ေက်ာင္းတက္လုိက္ ၊အလုပ္ လုပ္ လုိက္နဲ႔.. ဘဝမွာ ေပ်ာ္သလုိလုိပါပဲ။ ညီမက ထုိင္းမွာ က်န္ခဲ့တယ္ဆုိေပမယ့္ ..အလုပ္ကအျပန္ အိမ္ေရာက္ရင္..ေန႔တုိင္းလုိလုိ တယ္လီဖုန္းနဲ႔ ညီမကုိ.. စကားေျပာျဖစ္သည္..။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ..ညီးမရဲ့ စကားသံေတြဟာ ေမာင့္အတြက္ အားေဆးေတြျဖစ္ခဲ့သလုိ..ေမာင္အတြက္ အိမ္မက္ေတြလဲ   ျဖစ္ခဲ့သည္။  ညီမနဲ႔ ခ်စ္သုူေတြဘဝတုန္းက ..ၾကည္းႏူးစရာေတြႀကီးပါပဲ.. ။ညီမဟာ. .ေမာင့္ရဲ့ အလင္းေရာင္   ျဖစ္ခဲ့သလုိ႔..။  ေမာင္ဟာလည္း ညီမရဲ့ လမ္းျပၾကယ္ႀကီးပါပဲ။ ဒီလုိ႔နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သေဘာတူ အခ်စ္အိမ္ေလး တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္။

လက္ထပ္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ.. ညီမ..ေမာင္ရွိရာ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ကုိ လုိက္လာခဲ့ပါသည္။   ေရာက္စ ကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးေဆးေဆး ဘာျပႆနာမွမရွိ အားလုံးအဆင္ေျပသည္။ ညီမကုိ အလုပ္ မလုပ္ေစပဲ.. ေက်ာင္းတက္ခုိင္းသည္။  မိသားစုမွာ ႏွစ္ေယာက္ကေန႔ သုံးေယာက္ ၊ေလးေယာက္ျဖစ္လာေတာ့ အသုံးစရိတ္ေတြၾကတည္းလာသည္၊ အိမ္လခ၊ တယ္လီဖုန္း၊ ကားလုံး(ကားေၾကြး)  စသည္စသည္မ်ား က..တစ္လႏွင့္တစ္လ. လည္ပတ္ႏုိင္ေအာင္ မနည္းႀကဳိး စားရပါေတာ့သည္။

  ႏုိင္ငံျခားတုိင္ျပည္မွာ ကားေဈးသက္သာေသာ္လည္း  Insurance နဲ႔ ဓာတ္ဆီေဈးက မသက္သာ..။ မိသားစု စားေသာက္စရိတ္ထက္ ေဈးႀကီးသည္။ ကားကလည္း မရွိလုိ႔မျဖစ္.. ။ မိသားစုနဲ႔ဆုိေတာ့   ေက်ာင္းပုိ႔၊   ေက်ာင္းႀကဳိကလဲ ကားရွိမွ၊ အခ်ဳိ႕အလုပ္ကလဲ ကားမရွိရင္မျဖစ္ဆိုေတာ့    ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ ကားဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလုိ႔ သူေ႒းမ်ား ဇိမ္းခံပစၥည္းမဟုတ္ပဲ ခရီးသြားသုံး ဖိနပ္လုိျဖစ္သည္။

သမီးကလဲ အရြယ္ေရာက္လာ ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္ကလဲ  ေမ်ာက္ရႈံးေအာင္ ေဆာ့တတ္လာေတာ့   ႏွစ္ခန္းတြဲ အိမ္ႏွင့္ မျဖစ္ေတာ့.။. ၃-ခန္း ၄-ခန္းပါတဲ့ အိမ္ကုိရွာရပါေတာ့သည္၊ အိမ္ခန္းမ်ားတာနဲ႔  အိမ္ငွားစရိတ္က တက္သြားၿပီ။  အရင္က တစ္လ ရွစ္ရာဆုိ.. ၃၊၄-ခန္းအိမ္က..  တစ္ေထာင့္ငါးရာ   ေလာက္ရွိပါတယ္။ ဒီလို႕နဲ႔ မိသာစု အသုံးစရိတ္ေတြကလည္း ၾကပ္တည္းလာသည္။

မိသားစုၾကပ္တည္းလာနဲ႔.. ဇနီးက ..ပြစီပြစိျဖစ္လာသည္။ ဇနီးက.." က်ေနာက္ကုိ  အသုံးအျဖဳန္းႀကီးေၾကာင္း ..  အလုပ္ လုပ္တာသူမ်ားနဲ႔ မတူေၾကာင္း၊ ဒီလုိဆုိရင္.. သူပါ. အလုပ္ လုပ္မွရေတာ့ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း..   ေျပာလာသည္။

ဒီမွာ က်ေနာ့္ အလုပ္ကုိ အနည္းငယ္ေျပာခ်င္ပါသည္.။ က်န္ေနာ္က..ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကေနဒါမွာ    ေက်ာင္းတက္ထားေတာ့  Renovation လုိ႔ေခၚတဲ့ အေသးစား ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း လုပ္သည္။    ေငြကေတာ့ အလုံးလုိက္ အခဲလုိက္ ရတတ္ပါသည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္နဲ႔ အဆင္ မေျပရင္   ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အလုပ္သမား ရွာမရရင္ေသာ္လည္ေကာင္း  သတ္မွတ္တဲ့ကာလထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး အခ်ိန္ေတြကုန္ကာ.. အလုပ္ေတြ အၿပီးမသတ္ ျဖစ္တတ္သည္။ ဒီလုိနဲ႔ တစ္လနဲ႕ တစ္လ ဝင္ေငြ ထြက္ေငြ ညႇိဖုိ႔က သိပ္ခက္လာသည္။

ဇနီးသည္ ေျပာမယ္ဆုိလည္း ေျပာစရာပါ.. ။က်ေနာ္ကုိၾကည့္လုိက္ရင္..တစ္ပတ္မွာ သူမ်ားေတြ ၅-ရက္အလုပ္ လုပ္ေသာ္လည္း က်ေနာ့္မွာေတာ့ ၇-ရက္လုံး အလုပ္လုပ္ေနရသည္။ ေငြပုိရသလားဆုိေတာ့ ဒီလုိလဲ မဟုတ္။  အလုပ္ လုပ္စကတည္းက ပုဒ္ျပတ္ယူထားတာဆုိေတာ့..။ တခါတေလ တစ္ပတ္မွန္းထား  ေသာ္လည္း၊   ႏွစ္ပတ္ျဖစ္သြားတတ္သည္။ ကုိယ္က အားနာတတ္တာပဲလား၊ အခ်ိန္နဲေငြကုိ မခန္႔မွန္း တတ္တာပဲလား ၊ မတိက်တာပဲလား မေျပာတတ္ပါ၊ အတုိခ်ဳပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ..ထင္သေလာက္ အဆင္မေျပဘူးေပါဗ်ာ။

ဒီလုိျဖစ္လာေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ့ စိ္မံခန္႔ခြဲေရးဝန္ႀကီးနဲ႔ အဆင္မေျပေတာ့..၊  စိတ္ညစ္စရာေလး   ေတြၾကဳံေတြ႕ ရေတာ့  ရည္းစားဘဝက ရင္ခုန္သံေလးမ်ားလည္း .. ဘယ္ဆီ..ဘယ္ဝယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိ.. အမႊာ ႏွစ္ေကာင္ ေရးခ်ဳိးေပးရင္း စဥ္းစားလုိက္တာ.. ။

၂..
မိသားစု အသုံးၾကပ္တည္းရာက စလုိ႔ ညီမလည္း အလုပ္စခန္း စရပါေတာ့သည္။ က်ေနာ္က   ေန႔ဖက္ဆုိ ..ညီမက ညဖက္ အလုပ္ဆင္းသည္။ အမႊာႏွစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ..ေန႔ကေလးထိမ္းေက်ာင္း  ပုိ႔ထားလုိက္သည္။ ဒီလုိနဲ႔ ဇနီးသည္နဲ႔ အဝင္အထြက္ေလာက္သာ အိမ္မွာ ဆုံျဖစ္ၾကသည္။

 စေန၊ တနဂၤေႏြမွာေတာ့ မိသားစုနဲ႔ .. ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပြဲေတာ္သြား၊ သားေတြကုိ ပန္ျခံပုိ႔စသည္ေလာက္ပါပဲ။ မိသားစုရပ္တည္ဖုိ႔အေရး အဓိက ရုန္းကန္လုပ္ရွားသည္။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့လည္း ဆရာႀကီး ဦးသုခရဲ့ ဘဝသံသရားသီခ်င္းကုိိ .. သတိရမိသည္။

“….ဘဝသံသရာ.. ရွည္လ်ား၊ ေထြးျပား…မေနမနား တသြားတည္းသြားၾကတာ… ။
ခရီးပန္းတုိင္… မေရာက္မခ်င္း ..တစ္ေယာက္ဆင္း တစ္ေယာက္တက္.. ဆက္လက္ ထြက္ခြါလာ…။

ေလာဘရယ္..ေဒါသရယ္…ေမာဟရယ္..အဝိဇၹာပစၥယာ..သခၤါရတဲ့..  ေပ်ာ္လုိက္..ရႊင္လုိက္..ငုိကာ..ရယ္ကာ..။ ဘာဟာ မတည္ျမဲ ..ေဖာက္လႊဲ ေဖာက္ျပန္.. အေၾကာင္းကံ.. ကမၼသကာ..  ။

  ေတြ႕ၾကဳံ..ဆုံ....ကြဲ..ခရီးလည္း..ဝမ္းနည္း ..ဝမ္းသာ.. ဝိပလႅာ..ျဖစ္ခ်င္တာလဲ ..မျဖစ္ရတာ၊ မျဖစ္ခ်င္တာလဲ .. ျဖစ္ရတာ..သုံးဆယ့္တစ္ဘုံ ဝဋ္အတြင္းေရာက္ေတာ့ ..ကရစ္ကြင္းေလွ်ာက္တဲ့..ေတးဘုမၼာ.. အဲဒါ..အဲဒါ..အဲဒါ…ဘဝသံသရာ “ တဲ့။

က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္ေထာင္စုကလည္း ဘဝသံသရာ သီခ်င္းထဲကလုိပါပဲ..ေပ်ာ္စရာနည္းနည္း.. သား၊သမီး၊ ဘဝအတြက္ ေပးဆပ္မႈေတြကအမ်ားသား..။

တစ္ခါတစ္ခါ ဇနီးကေတာင္ တုိင္းတပါး မိသားစုဘဝကုိ ၿငီးစျပဳလာၿပီး “ ကေလးေတြႀကီးလာရင္. .ႏုိင္ငံျခား တုိင္ျပည္ မေနခ်င္ေတာ့ဘူးတဲ့၊ ကုိယ့္တုိင္း ကုိယ့္ျပည္ျပန္ၿပီး ကုိယ့္ေဆြေတြ၊မ်ဳိးေတြၾကား မွာပဲ ျပန္ေန   ေတာ့မယ္” တဲ့။

ဇနီးသည္ ၿငီးမယ္ဆုိလဲ ၿငီးစရာပါ.. ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မွာ ေပ်ာ္းစရာဆုိလုိ႔.. ဘာကုိ ေပ်ာ္ရမွန္းမသိ.. ရုပ္ရွင္ၾကည့္မယ္၊ တစ္ေနရာရာ သြားမယ္ဆုိရင္..မိသားစုရဲ့ ကုန္က်စရိတ္က မေသး။ ေငြကေတာ့ သုံးလုိ႔မရ မဟုတ္ Credit Card ကသုံးလုိ႔ရသည္။  တလျပည့္တာနဲ႔.. Bill ေတြက ေရာက္လာၿပီ။ ၾကာလာေတာ့  ေငြနဲ႔ ေပ်ာ္ရတဲ့ အေပ်ာ္ေတြကုိ ေၾကာက္သလုိျဖစ္လာသည္။ ဒီလုိနဲ႔ မိ္သားစု အိမ္ေထာင္စုေလးဟာ… ဘဝအတြက္ ေပးဆပ္ျခင္းမွတပါ.. အျခားမရွိေတာ့သလုိလုိပါပဲ..။


၃။
ေမာင္ႀကီး၊ေမာင္ငယ္.. အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ရြားဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္က  က်ေနာ္ကုိ.. “ေဟ့! ဒကာေတာ္ မင့္သားေတြ ..ရွင္ျပဳဖုိ႔ အရြယ္        ေရာက္ၿပီ.. မျပဳေသးဘူးလား၊   ျမန္မာျပည္မွာ ဆုိ..၇-ႏွစ္ ၈-ႏွစ္ဆုိ၊ ရွင္ျပဳၾကတာပဲ” ဟု မိန္႕ေတာ့ က်န္ေတာ္က အင္းမလုပ္..အဲမလုပ္။ ဒါကုိ ဆရာေတာ္က ရိပ္မိတယ္သည္။

 "ဒကာရယ္..ရွင္ျပဳတာ..ျမန္မာျပည္မွာလုိ ဘာမွ ေရးႀကီး ခြန္းၾကယ္ လုပ္စရာ မလုိပါဘူး၊ သကၤန္း၊  သပိတ္ ရွိရင္ၿပီးတာပဲ၊ ဒါေတြအားလုံး ငါစီစဥ္ေပးပါမယ္”တဲ့။

ဆရာေတာ္ အမိန္႔ရွိတာ မွန္ပါသည္...။

ဗုဒၶဘာသာ ထုံးလမ္းစဥ္လာအရ.. သားကေလး ေမြးလာရင္. .ရွင္ျပဳေပးဖုိ႔က မိဘရဲ့ တာဝန္ မဟုတ္ေပးလား။ က်ေနာ္တုိ႔ ကေလးဘဝကလဲ က်ေနာ္မိဘေတြ ရွင္ျပဳေပးခဲ့လုိ႔ ရြားဦးေက်ာင္းမွာ တစ္ဝါ ဆုိခဲ့ရပါေသးသည္။ ကုိယ့္သားသမီး အလွည့္က်မွ ရွင္ျပဳ မေပးႏုိင္ဘူးဆုိရင္.. သမုိင္းေပး တာဝန္..ေမၾကရာက်ပါဦးမည္။

ဘဝေပးအေျခအေနအရ..တုိင္းတပါး ေရာက္ေနေသာ္လဲ .. ကုိယ့္ဘာသာ ၊ကုိယ့္လူမ်ဳိး၊ ကုိယ့္ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေမ့ေဖ်ာက္လုိ႔မရ၊ မေမ့ေပ်ာက္ေကာင္း၊ လက္ဆင့္ကမ္း သမုိင္းေပးတာဝန္ရွိတယ္ မဟုတ္ လား။  တုိင္းတပါးေရာက္ က်ေနာ္တုိ႔လဲ  ကံေကာင္းသည္ ဆုိရမည္။  မိေဝး၊ဖေဝး တုိင္းတစ္ပါး   ေရာက္ေနေသာ္လဲ  သာသနာျပဳဆရာေတာ္မ်ား ေရာက္လာ၍။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိသည္၊ ဘုရားပြဲ၊ ဝါဆုိပြဲ၊ကထိန္ပြဲ၊ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲ မ်ားလည္း ႏွစ္တုိင္းလုိရွိသည္။

ဆရာေတာ္က ဒီလုိ အမိန္႔ရွိေတာ့.. ။ က်ေနာ္က “မွန္ပါ့ဘုရား အိမ္က ဇနီးကုိ တုိင္ပင္ပါဦးမယ္ဘုရားလုိ႔   ေလွ်ာက္ထားခဲ့ရသည္။

 ဇနီးသည္နဲ႔တုိင္ပင္ေတာ့..သူက.. ဘာသာတရားကုိ ကုိင္းရႈိင္းသူပီပီ.. ဆရာေတာ္ရဲ့ မိန္႔ၾကားခ်က္ကို သေဘာ တူရုံမွ်မက.. က်ေနာ္ကုိေတာင္.. ၾကဳံတုန္း ဒုလႅဘရဟန္းဝတ္ပါလားတဲ့။


က်ေနာ္တုိ႔က..အသက္ႏွစ္ဆယ္နီးနီးက အေျခအေနအရ ထုိင္းႏုိင္ငံကို ေရာက္လာေတာ့ ဒုလႅရဟန္း မခံျဖစ္ေသး၊ ကုိရင္သာဝတ္ဖူးေသးပါသည္။ အိမ္မွာက လင္ေကာမယားေကာ ရုန္းကန္ေနတာေတာင္ ဘဝရပ္တည္ရုံမွ် ရွိေနေလေတာ့..က်ေနာ္ဒုလႅရဟန္းဝတ္ရင္..ျဖစ္ပါ့မလားဆုိတဲ့ အေတြးကဝင္လာသည္။

“အေဖႀကီး..သားေတြနဲ႔အတူ ရဟန္းခံရင္… အိမ္မွာ သမီးနဲ႔အေမႀကီးနဲ႔..ျဖစ္ပါ့မလား”လုိ႔ေမးေတာ့..၊ဇနီးက.. "အေဖႀကီးရယ္..ျဖစ္မျဖစ္ၾကည့္ေနရင္ေတာ့..ဒီဘဝဒီသံသရာက..ဘယ္ေတာ့မွ ရုံးထြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ ဘူးတဲ့..။ အခြင့္သာတုန္း တခဏေလာက္..ရုန္းထြက္ၾကည့္ေပါ့..အေဖႀကီးရယ္" တဲ့..။

ဇနီးက ေျပာမယ္ဆုိလည္း..ေျပာခ်င္စရာ… ဒီသံသရာစက္ကြင္းက..ရုံးထြက္ဖုိ႔မလြယ္.. သူေျပာသလုိ ခဏ        ေလာက္ေတာ့ ရုံးထြက္ ၾကည့္ခ်င္ပါသည္။ “အိမ္း..ဒါဆုိကလည္..တပတ္ေလာက္ေတာ့.. သားေတြနဲ႔အတူ ဒုလႅဘရဟန္းခံမယ္”ဟုသေဘာတူ ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္။

၄။
စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲလဲ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ၿပီးဆုံးသြားပါသည္။ က်ေနာ္လည္း စိပ္ပုတီးနဲ႔ တပတ္ေလာက္ ရိပ္ႀကီးခုိရၿပီ ဆုိပါေတာ့..။

ညေန ၇-နာရီေလာက္ၾကေတာ့..ဆရာေတာ္က ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ့ တေန႔တာလုပ္ငန္း ေျပာပါတယ္။ ဘုရားရွိခုိး၊ တရားထုိင္၊ ေက်ာင္းသန္႔ရွင္းေရ၊ တရားနာစသည့္စသည့္အခ်ိန္ွဇယားေပးပါသည္။
တစ္ရက္..ႏွစ္ရက္ တရားထုိင္လာေတာ့..စိတ္ကေလးလည္း တည္ၿငိ္မ္လာသလုိ ခံစားလာရသည္။ ဆရာေတာ္က ..ညေနေလးနာရီတုိင္း..တရားေဟာ..တရားစစ္လုပ္ပါသည္.။

ဆရာေတာ္ရဲ့ တစ္ေန႔ ညေနတရားပြဲမွာေတာ့..
အတိတ္ခႏၶာ စြန္႔ပယ္ပါ။ အနာဂတ္ခႏၶာစြန္႔ပယ္ပါ။ ပစၥုပၸၸန္ခႏၶာ စြန္႔ပယ္ပါ
 အစခ်ီကာ ဓမၼပဒလာ တဏွာဝဂ္ ဥဂၢေသန ဝတၳဳေၾကာင္းကုိ ေဟာပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က ဥဂၢေသနဟာ ရာဇၿဂဳိလ္ျပည္မွာ သူေ႒းသားပါ၊ ကေခ်သည္ အတုလကာရီရဲ့ အလွအပ..အႏုပညာကုိ စဲြးလမ္းမႈတဏွာေၾကာင့္..မိဘေတြကုိစြန္႔ခြါ.. မိန္းမေနာက္ကုိ.. ဇာတ္သမားမ်ားရဲ့ အထုပ္အပုိးထမ္း၊ ထင္းခြဲ  ၊ေရးခပ္၊ လွည္းေမာင္း ၊ႏြားေက်ာင္း အလုပ္ျဖင့္ ပင္ပင္ပန္းပန္း ဇာတ္ေနာက္လုိက္ဘဝကုိ   ေရာက္သြားခဲ့သည္။  အတုလကာရီနဲ႔ သားေလးရေတာ့လည္း.. ေမာင္ဥဂၢေသန တစ္ေယာက္ မိန္းမကို ခ်စ္တာကလြဲလုိ႔ ဇာတ္ထဲမွာ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္တတ္ေတာ့ ဇနီးသည္ရဲ့ ကဲ့ရဲ့ၿငဳိျငင္မႈကုိခံရသည္။  ယုတ္စြ..  သားေခ်ာ့ေတးမွာေတာင္..သူကုိေစာင္းေျမာင္းသလုိနဲ႔..

“ဖာ ထဘီထမ္္း ၊ ေပါ့သြမ္သြမ္း။
လူစြမ္း၊ လူစ၊ မရွိသူရဲ့ သားေလးကရယ္..။
ေနကုန္ ႏြားေက်ာင္း၊ ႀကိမ္းေမာင္ခံရ။
လူအႏၶရဲ့ သားကေလးရယ္..။
အႏုပညာ၊ ဘာမွမသိ။
လူ႕တုံးတိရဲ့ သားကေလးရယ္..” လုိ႔

ဆုိလာေတာ့ ေမာင္ဥဂၢေသန မခံႏုိင္လုိ႔.. ဇာတ္ဆရာထံမွာ ပညာသင္ကာ.. ရာဇၿဂဳိလ္မွာ အေတာင္ေျခာက္ဆယ္ရွိေသာ ဝါးလုံးထိပ္မွာ.. အစြမ္းျပပါေတာ့သည္။  .. ျမတ္စြာဘုရားသည္.. ေမာင္ဥဂၢေသနရဲ့ ဒီေန႔ ကြ်တ္တမ္းရမည္ကုိ သိရလုိ႔  ရာဇၿဂဳိလ္ၿမဳိ႔ကုိ ဆြမ္းခံ ဝင္ေတာ္မူသည္။

ျမတ္စြာဘုရားက ပရိတ္သတ္ေတြ ဥဂၢေသနကုိ မၾကည့္ပဲ မိမိကုိယ္သာ ၾကည္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ျပဳေတာ္မူသည္။ ထုိအခုိက္မွာ ပရိတ္သတ္ေတြက သူကို မၾကည့္ပဲ ျမတ္စြားဘုရားထံေရာက္သြားတာကုိ သိလုိက္ ရေတာ့ ငါ့ပညာဟာ အလကားပဲလုိ႔ စဥ္းစားေနတာကုိသိတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္ အား ေမာင္ဥဂၢေသန အတတ္ပညာေတြကုိ ျပျမဲ ဆင္လက္ျပသဖုိ႔ သြားေရာက္တုိက္တြန္းေစသည္။

 ေမာင္ဥဂၢေသန  တဆယ့္ေလးႀကိမ္တုိင္တုိင္ ကြ်မ္းတုိးၿပီး ဝါးလုံးတုိင္ထိပ္ရပ္ေနစဥ္မွာ..ျမတ္စြာဘုရားက..
အထက္မွာ..ဆရာေတာ္ဘုရားေဟာတဲ့ စြဲလမ္းမႈ တဏွာေတြကုိ စြန္႔ဖုိ႔ တရားေဟာလုိက္ေတာ့..ပါရမိ အရင္းခံရွိ သူမုိ႔.. ျမတ္စြာဘုရား တရားေဒသနာၾကားတာနဲ႔ ေမာင္ဥဂၢေသန တရားရၿပီး ပဋိသမၻိဒါႏွင့္ တကြ အရဟတၱဖုိလ္ေရာက္၍ ျမတ္စြာဘုရားက ဧဟိဘိကၡဳေခၚေတာ္မူကာ ပရိကၡရာရွစ္ပါးႏွင့္တကြ ဝါေျခာက္ဆယ္ရ မေထရ္ႀကီး ကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သြားပါသာတဲ့။

ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ့ ဒီတရားေတာ္ေတြကုိ ၾကားရေတာ့.. မိသာစုဘဝေသာကအျဖာျဖာေမ့ေပ်ာက္ၿပီး ရင္ခုန္သံေလးမ်ား   ေႏွးသြား သလိုပါပဲဗ်ာ.....။

သုိ႔ေသာ္..... တစ္ပတ္ျပည့္လုိ႔.. ဒုလႅဘရဟန္းထြက္…အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ေတာ့ျဖင့္…။

Burmese Buddhist Society,BC: ေဖေဖ့ သမီးေလး

Burmese Buddhist Society,BC: ေဖေဖ့ သမီးေလး: ၁) တစ္ေန႔ေသာအခါ ေကာသလမင္းႀကီးဟာ  ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔  ရွိခုိးကန္ေတာ့ရန္ေရာက္ေနပါတယ္။ ထိုအခါ တစ္ေယာက္ေသာ မင္းခ ေယာက်္ားက  မင္းႀကီးထံခ်ဥ္းကပ...